Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Nauka gry na jakimkolwiek instrumencie wymaga skupienia, regularności i cierpliwości. Osobom, które zaczynają grać od dziecka, zazwyczaj łatwiej przychodzi rozwijanie umiejętności. Nie jest jednak powiedziane, że jako nastolatek czy osoba dorosła nie można zacząć muzykować. Jest kilka instrumentów, na których stosunkowo łatwo jest nauczyć się grać. Mogą one stanowić świetny początek muzycznej przygody. Oto kilka przykładów.

Flet

Łatwy do nauki jest flet prosty zaliczany do dętych instrumentów muzycznych z grupy drewnianych. Jego historia wiąże się z fujarką wykorzystywaną do muzyki ludowej. Flet ma prostą konstrukcję, a gra na nim nie jest skomplikowana. Osoba chcąca wydobyć dźwięk musi dąć w ustnik. Powietrze dostające się do komory rezonacyjnej zostaje rozdzielone i jeden ze strumieni opuszcza instrument przez szczelinę, drugi natomiast wibruje i przepływa przez rurę. Na flecie znajdują się otwory, które są otwierane i zamykane przez grającego w zależności od tego, jaki dźwięk chce uzyskać. Dowodem na to, że nauka gry na tym instrumencie nie powoduje nadmiernych trudności, jest to, że flet wykorzystuje się w szkole podstawowej na lekcjach muzyki. Oczywiście, dzieci z uwagi na małe dłonie mogą mieć drobne problemy z pewnym trzymaniem fletu, ale dla osób starszych nie powinno to stanowić żadnej trudności. Zaleca się, aby naukę nut podzielić na etapy, a nie starać się przyswoić wszystko za jednym razem. 

 

Tamburyn

Na liście łatwych do nauki instrumentów musiał znaleźć się tamburyn, zwany także bębenkiem baskijskim. To instrument perkusyjny z grupy membranofonów. Ma on nieokreśloną wysokość dźwięku. Budowa instrumentu jest prosta, bo składa się on z obręczy (najczęściej zrobionej z drewna, czasami tworzywa sztucznego albo metalu), na którą naciągnięta może być skóra. W otworach na obręczy znajdują się ruchome blaszki, które wprawione w ruch, wydają charakterystyczne dźwięki. Kiedy wybierzemy już najlepszy tamburyn i dokonamy zakupu, możemy mieć pewność, że nauka nie będzie skomplikowana, o ile poświęcimy temu odpowiednio dużo uwagi. Na bębenku można grać, pocierając jego membranę, uderzając w niego albo potrząsając nim. Tamburyn to prosty w nauce instrument, o czym świadczy to, że jest on wykorzystywany nawet w przedszkolu na zajęciach muzycznych. Jego cena nie jest wysoka.

Bongosy

Bongosy to kubański instrument składający się z dwóch bębenków, które są ze sobą stale połączone. Mają one jednakową wysokość, ale różne średnice. Naciągi bongosów mogą być zrobione ze skóry kozła, bizona albo cielaka. W sklepach dostępne są też instrumenty z naciągami syntetycznymi. Bongosy mają metalową obręcz i śruby naciągowe, dzięki którym można łatwo regulować napięcie membrany. Instrument należy umieścić między kolanami i uderzać o membranę opuszkami palców (nie kostkami). Dobrym ćwiczeniem jest słuchanie rytmu i utrzymanie pracy rąk w odpowiednim tempie. 

 

Harmonijka ustna

Instrumentem łatwym do nauki jest też harmonijka ustna zaliczana do grupy aerofonów. Dźwięk jest wydobywany z niej poprzez ruch powietrza w szczelinach. W środku umieszczone są metalowe blaszki tzw. stroiki. Harmonijkę powinno się ustawić w ten sposób, aby niższe dźwięki były po lewej stronie. Instrument obejmuje się palcem wskazującym i kciukiem lewej ręki. Jako ciekawostkę można podać, że to właśnie harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa. Podczas gry na tym instrumencie trzeba pamiętać o prawidłowym oddychaniu. Jak podają doświadczeni muzycy, przepływ powietrza powinien płynąć z przepony. 

 

Marakasy

Marakasy to samobrzmiący instrument muzyczny z korpusem wykonanym zazwyczaj z gliny. Ma on także trzonek. Wewnątrz puszki umieszczone są nasiona lub kamyczki, które podczas poruszania instrumentem wydają charakterystyczny szelest. Marakasy to instrumenty z grupy grzechotek, które zawsze używa się w parze. Naprzemiennie potrząsa się jednym i drugim instrumentem. Brzmienie marakasów może być ostre albo delikatne w zależności od tego, jak nimi potrząsamy. Aby grać na marakasach, wystarczy wykonywać jednostajny ruch ósemkowy. Z czasem można wykorzystać inne figury rytmiczne. Jedną ze wskazówek bardziej doświadczonych osób jest to, aby grać w taki sposób, żeby nie był uchwytny dźwięk przesypywania ziarenek czy innych drobnych elementów znajdujących się w środku korpusu.

Ukulele

Dużo satysfakcji i radości przynosi początkującym muzykom (ale nie tylko) gra na ukulele. Jest to instrument z grupy strunowych szarpanych. Swoim wyglądem przypomina gitarę, tyle że jest mniejszy. Zazwyczaj ukulele jest wyposażone w 4 struny, ale niekiedy jest ich więcej. Na instrumencie można grać palcami albo przy użyciu kostki. Ukulele może być używane jako instrument akompaniujący albo solowy. Coraz częściej można spotkać wokalistów, którzy komponują kameralne, spokojne utwory, wykorzystują przy tym ukulele. Zaletą instrumentu jest to, że w Internecie można znaleźć stosunkowo dużo darmowych materiałów do nauki.

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Kalimba – przewodnik zakupowy, ranking i test

 

Jeśli chcesz nauczyć się grać na ładnie brzmiącym instrumencie, ale nieco mniej popularnym niż gitara, skrzypce czy fortepian, polecamy Ci kalimbę. Wydobywanie z niej dźwięków nie jest trudne, to dobry wybór nie tylko dla dorosłych, ale i dzieci. Jednym z częściej wybieranych modeli jest Meinl Wah-Wah, z pudłem rezonansowym wykonanym z trwałego drewna kauczukowego. To kalimba wyposażona w 9 stalowych blaszek, która dodatkowo pozwala na wykorzystanie podczas gry efektu Wah-Wah (przypominającego odgłosy kaczki). Do gry znanych utworów dobrze nadaje się instrument Gecko 17 klawiszy, który jest nieco bardziej rozbudowany. Wykonano go z elegancko wyglądającego drewna mahoniowego. To kalimba chętnie kupowana przez początkujących, jak i doświadczonych muzyków.

9 najlepszych kalimb. Opinie w 2022 roku

 

Jeśli planujesz rozpocząć swoją przygodę z muzyką, zapoznaj się z artykułem, który przygotowaliśmy. To ranking kalimb, czyli instrumentów odpowiednich dla osób początkujących, gdyż wydobywanie z nich dźwięków nie jest trudne. Umieściliśmy w nim opisy kilku bardzo popularnych modeli, docenionych m.in. za bardzo przyjemne brzmienie.

 

Tabela porównawcza

 

Zalety
Wady
Podsumowanie
Oferty

Najlepszy produkt

Zalety

Instrument jest niewielki i poręczny, można go przez cały czas nosić przy sobie, np. w torbie. Pudło rezonansowe jest wykonane z trwałego, odpornego na uszkodzenia drewna kauczukowego. Także blaszki wyróżniają się solidnością, są zrobione z chromowanej stali.

Wady

Kupującym najbardziej przeszkadza brak etui do przechowywania kalimby. Najlepiej dobrać je zaraz po zakupie instrumentu, aby móc swobodnie nosić je przy sobie, bez obaw o przypadkowe zniszczenie.

Podsumowanie

To model wyposażony w 9 blaszek. W dolnej części pudła rezonansowego jest wycięcie, za sprawą którego w czasie gry można uzyskać efekt Wah-Wah (przypominający kwakanie kaczki). Kalimba nadaje się dla osób początkujących.

Drugi wybór

Zalety

Kalimba bardzo elegancko się prezentuje, ponieważ została wykonana z drewna mahoniowego. Nie jest ona duża, dlatego można przez cały czas nosić ją przy sobie. Model gwarantuje bardzo przyjemne brzmienie.

Wady

W zestawie znajduje się niewielkie pudełko z zamkiem błyskawicznym. Służy ono do przechowywania kalimby, jednak jak zauważyli kupujący, otworzenie go nie zawsze jest proste, gdyż zamek czasami się zacina.

Podsumowanie

Instrument ma 17 blaszek, co daje możliwość zagrania większej ilości utworów muzycznych, także tych popularnych. Poza pudełkiem do przechowywania, w komplecie jest kilka innych elementów, w tym młotek do strojenia oraz ściereczka do czyszczenia. Kalimba jest polecana nie tylko początkującym, ale i doświadczonym muzykom.

Rozważ też

Zalety

Model jest odpowiedni dla dzieci, gdyż ma niewielkie wymiary i atrakcyjnie się prezentuje. Ma on drewniane pudło rezonansowe pomalowane na jasnozielony kolor. Blaszki wykonano z solidnej stali i pokryto dodatkowo chromem.

Wady

Rodzice przyznają, że strojenie instrumentu początkowo nie należało do łatwych czynności. Należy uderzać w blaszki delikatnie, aby ich nie wygiąć.

Podsumowanie

Kalimba jest przeznaczona dla maluchów od 5. roku życia. Wyposażono ją w 5 blaszek, a ponieważ nie jest duża, dzieci z łatwością utrzymają ją w dłoniach. Instrument wykazuje odporność na uszkodzenia mechaniczne. Sprawdzi się on w domu, jak i w szkole, ułatwia maluchom naukę poczucia rytmu.

 

Meinl kalimba

 

1. Meinl Kalimba z efektem Wah-Wah

 

Kalimba Meinl z efektem Wah-Wah wyróżnia się bardzo estetycznym designem. Ma ona czarne pudło rezonansowe wykonane z drewna kauczukowego, które jest wytrzymałe. Instrument został wyposażony w 9 blaszek zrobionych z chromowanej stali, która ładnie się błyszczy.

Zastosowany układ dźwięków to: a’ – c” – c’ – A – f’ – e’ – e” – b’. W dolnej części pudła rezonansowego wydrążono podłużny otwór. Takie rozwiązanie pozwala na uzyskanie ciekawego efektu Wah-Wah, którego brzmienie przypomina nieco dźwięki wydawane przez kaczkę.

Instrument zebrał dużo pozytywnych recenzji muzyków, co pokazał test kalimb. Za jego główne zalety uznaje się: Trwałość, oryginalne brzmienie oraz kompaktowe wymiary (to model w średnim rozmiarze). Co istotne, strojenie blaszek nie jest skomplikowane, także dla początkujących osób.

 

 

 

 

Gecko kalimba

 

2. Gecko Kalimba Przenośne pianino 17 klawiszy

 

Chętnie wybierana przez konsumentów jest kalimba Gecko 17 klawiszy. Materiałem wykonania pudła rezonansowego jest drewno mahoniowe o prostym, ale eleganckim designie. Instrument ma 17 stalowych blaszek.

Kalimba nie jest duża, dlatego można przez cały czas nosić ją przy sobie i grać w dowolnym miejscu. Również utrzymanie jej w dłoni nie stanowi żadnego problemu. Instrument poleca się zarówno początkującym, jak i bardziej doświadczonym muzykom.

Kalimba to instrument, który przede wszystkim powinien zapewniać ładne brzmienie. Posiadacze modelu marki Gecko przyznają, że zagranych na nim melodii bardzo przyjemnie się słucha. Jego istotną zaletą jest kilka dodatkowych elementów dołączonych do zestawu. Są to: Młotek do strojenia, pudełko do przechowywania, ściereczka do czyszczenia, dźwiękowe naklejki na blaszki oraz książka do nauki gry.

 

 

 

 

3. Kalimba Nino 963GR

 

Kalimba Nino 963GR jest odpowiednia dla dzieci, m.in. ze względu na niewielki rozmiar. Ma ona pudło rezonansowe wykonane z drewna sosnowego, które pomalowano na jasnozielony kolor. Instrument ładnie się prezentuje, a ponadto wykazuje odporność na uszkodzenia mechaniczne.

Blaszki są zrobione ze stali pokrytej warstwą chromu, łącznie jest ich 5. Zastosowany układ dźwięków to: g#’ – c” – f’ – f” – c”. To dobra kalimba dla dzieci od 5. roku życia. Można wykorzystywać ją do zabawy w domu lub w szkole, np. do rozwijania u malucha poczucia rytmu.

Prezentowana kalimba w postaci zabawki dla dzieci jest dobrze oceniana przez rodziców, a także nauczycieli. Ich zdaniem instrument dostarcza maluchom dużo zabawy, a także jest zachętą do rozwijania muzycznego talentu oraz zainteresowań.

 

 

 

 

4. Kalimba Meinl Small KA5S

 

Interesującą propozycją jest kalimba Meinl Small KA5S o wymiarach: 10 cm x 8 cm. To bardzo mały instrument, który można nosić przy sobie, a tym samym grać w dowolnym miejscu. Do produkcji pudła rezonansowego wykorzystane zostało drewno dębu syjamskiego.

Prezentowany model jest strojony do dźwięków: g#’ – c” – f’ – f” – c”. Ma on 5 stalowych blaszek, na których można zagrać wiele różnych melodii. Instrument cieszy się zainteresowaniem zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych.

Konsumenci uważają, że to poręczna oraz ładnie brzmiąca kalimba. Jej strojenie nie jest trudne, co potwierdzają osoby bez doświadczenia. Instrument został wykonany z dbałością o każdy detal i jest bardzo solidny.

 

 

 

 

5. Kalimba ARS NOVA WK-10NS-EQ Koa Electro

 

ARS NOVA WK-10NS-EQ Koa Electro to kalimba z pudłem rezonansowym zrobionym z mahoniu. Pokryto ją specjalnym lakierem, który uwydatnia strukturę drewna, a jednocześnie chroni instrument przed działaniem niekorzystnych czynników zewnętrznych. Blaszki są wykonane z metalu, jest ich 10.

Do kompletu dołączono młoteczek służący do strojenia instrumentu. Znajduje się w nim także futerał pozwalający na wygodne i bezpieczne przenoszenie kalimby. Jest ona strojona do tonacji C, układ dźwięków to: C, D, E, F, G, A, H, C, D, E.

Muzycy chętnie wybierają przedstawioną kalimbę, gdyż wyróżnia się bardzo ładnym brzmieniem. Wynika to głównie z tego, że do jej produkcji wykorzystano lite drewno, a nie zwykłą sklejkę. Atutem instrumentu są także kompaktowe wymiary: 9,5 cm x 16,5 cm x 5,5 cm.

 

 

 

 

Kalimba dla dzieci

 

6. Kalimba dziecięca Stagg KALI-KID10-N

 

Kalimba dziecięca Stagg KALI-KID10-N sprawdza się jako prezent dla maluchów, które są zainteresowane muzyką. Materiałem wykonania pudła rezonansowego jest drewno lipowe, niepodatne na uszkodzenia mechaniczne. Instrument wyposażono w 10 metalowych blaszek. Jego wymiary to: 9,5 cm x 12 cm x 17 cm.

Ta kalimba dla dzieci jest bardzo starannie wykonana, w dodatku zapewnia przyjemne brzmienie. Maluchy mogą zabierać ją ze sobą do szkoły i w inne miejsca, w komplecie jest pokrowiec do jej przenoszenia. Poza tym instrument nie jest ciężki, waży 225 g.

Model oferowany przez markę Stagg przypadł do gustu wielu osobom. Jest on wytrzymały, poręczny, a jego strojenie nie jest kłopotliwe. Opinie o kalimbach wspomnianego producenta są pozytywne, a w tych na temat instrumentu KALI-KID10-N możemy przeczytać, że ładnie wygląda i w dodatku jest dostępny w trzech kolorach.

 

 

 

 

Kalimba 17

 

7. Przenośny klawisz fortepianu Kalimba 17

 

Przenośny klawisz fortepianu Kalimba 17 to instrument, do którego dołączono kilka dodatkowych elementów: Ściereczkę do czyszczenia, torbę do przechowywania, młoteczek do strojenia oraz naklejki na blaszki. Pudło rezonansowe jest wykonane z drewna mahoniowego.

Ponieważ jest to kalimba 17-tonowa, pozwala na zagranie wielu popularnych utworów muzycznych. Po przyklejeniu naklejek na blaszki nie powinniśmy mieć problemu z trafianiem w odpowiednie dźwięki. Materiałowa torebka dobrze chroni instrument przed zniszczeniem w transporcie.

Z recenzji muzyków wynika, że głównymi zaletami modelu są: Kompaktowe wymiary, przyjemne brzmienie oraz nieskomplikowane strojenie. Mimo że kalimba ma 17 blaszek, można szybko się nauczyć, do jakich dźwięków są przypisane.

 

 

 

 

8. Toca (TO804545) Sound effects Coconut Kalimba

 

Dobra i tania kalimba Toca (TO804545) Sound effects Coconut jest wykonana z łupiny kokosowca. Z tego powodu ma ona okrągły, a nie prostokątny kształt. Mimo to instrument można łatwo utrzymać w dłoni.

Kalimbę wyposażono w 7 blaszek. Ponieważ została ona wykończona lakierem, nie jest podatna na działanie promieni UV, wilgoci i podobnych czynników zewnętrznych. Na instrumencie znajdują się ciekawe zdobienia, przedstawiające dwie jaszczurki.

Oryginalny wygląd to jeden z najczęściej wspominanych przez kupujących atutów kalimby. Ich zdaniem utwory zagrane na instrumencie brzmią nieco nietypowo, ale jednocześnie bardzo ciekawie.

 

 

 

 

9. Kalimba Meinl KA9P-AB

 

Kalimba Meinl KA9P-AB, wyprodukowana z drewna kauczukowego, sprawdzi się zarówno w przypadku doświadczonych muzyków, jak i osób początkujących. To model w średnim rozmiarze, który dobrze leży w dłoni. Na korpusie instrumentu znajduje się niewielki otwór rezonansowy.

Układ dźwięków kalimby to: a’, c”, c’, a”, A, f’, e’, e”, b’. Można na niej zagrać wiele różnych utworów, także etnicznych. Instrument został wykonany bardzo starannie, a stalowe blaszki wyprofilowano w taki sposób, aby można było bez trudu trafić w tę odpowiednią.

Za co muzycy chwalą kalimbę? Uważają oni, że najistotniejszym atutem instrumentu jest oryginalne brzmienie. Podczas gry możemy dodatkowo zasłaniać i odkrywać otwór rezonansowy, to pozwala na uzyskanie efektu Wah-Wah. 

 

 

 

 

Przewodnik zakupowy – Jaką kalimbę kupić?

 

Osobom chcącym kupić kalimbę polecamy także krótki poradnik zakupowy. Umieściliśmy w nim cenne wskazówki o tym, jakie cechy tego typu instrumentów odgrywają najważniejszą rolę. Uwzględnienie ich pozwala na znalezienie kalimby, która ładnie brzmi i w pełni odpowiada indywidualnym preferencjom.

Wymiary

Jak twierdzą doświadczeni muzycy, najlepsza kalimba ma przede wszystkim odpowiedni rozmiar. Należy koniecznie sprawdzić jej całkowite wymiary, aby później nie okazało się, że gra nie do końca jest komfortowa. Starajmy się wybrać taki instrument, który wygodnie i pewnie leży w dłoni. Na rynku dostępne są zarówno modele dla dorosłych, jak i dla dzieci, dlatego nie powinniśmy mieć problemu z zakupem właściwej kalimby. Standardowo takie instrumenty mają wymiary: Szerokość – ok. 12 cm, długość – od 16 cm do 18 cm oraz grubość – ok. 2 cm.

 

Materiał wykonania

Pudło rezonansowe kalimby powinno być wykonane z litego drewna, a nie sklejki. To daje gwarancję bardzo przyjemnego brzmienia. Może to być mahoń, dąb, kauczuk, sosna lub lipa. Niektóre instrumenty produkowane są też z innych surowców, takich jak łupina kokosowca. Wówczas mają one okrągły, a nie prostokątny kształt. Istotne jest, aby kalimba była dobrze zabezpieczona przed działaniem wilgoci czy promieni UV, dlatego drewno powinno być pokryte specjalnym lakierem. Blaszki najczęściej są zrobione z cienkiej, ale wytrzymałej stali.

 

Blaszki

O tym, jaka jest najlepsza kalimba, w dużej mierze decydują blaszki, z których wydobywane są dźwięki. Muszą one być odpowiednio szerokie, aby możliwe było trafianie we właściwe tony. Instrument wyposażony w wąskie blaszki często nie zapewnia komfortowej gry. Przyczynia się on do powstawania na opuszkach palców bolesnych odcisków i pęcherzy, a także łamania lub kruszenia paznokci (jeśli to one są wykorzystywane do grania).

Liczba blaszek nie jest jednakowa, kalimby różnią się pod tym względem. Może być ich 5, 9, 11, 13, a nawet więcej, mogą być ułożone w jednym lub dwóch rzędach. Bardziej doświadczone osoby mogą zdecydować się na instrument wyposażony w ponad 20 blaszek, z układem przypominającym układ dźwięków pianina. Na tak rozbudowanej kalimbie można zagrać skomplikowane utwory, również z wykorzystaniem półtonów.

Kupując kalimbę warto sprawdzić także sztywność blaszek, gdyż od tego zależy brzmienie. Jeśli są one twarde, wydawane przez nie dźwięki będą głośne, ale wymagają mocniejszego szarpnięcia. Gra na miękkich blaszkach jest nieco łatwiejsza, jednak mają one delikatniejsze brzmienie.

 

Strojenie

Jest wiele instrumentów wymagających regularnego strojenia. To nie tylko fortepian, gitara czy skrzypce, ale również kalimba. W jej przypadku potrzebny jest kawałek drewienka oraz mały młoteczek, niektórzy producenci dołączają go do zestawu razem z instrumentem. Aby nastroić kalimbę, należy przyłożyć drewno do odpowiedniego końca blaszki i delikatnie uderzać w nie młotkiem, aby się głębiej wsunęła lub wysunęła z mocowania na pudle rezonansowym. Trzeba przy tym uważać, żeby przypadkowo nie zniszczyć instrumentu. Jeśli podczas gry odniesiemy wrażenie, że konkretna blaszka brzmi głucho, nagle zmienia wysokość dźwięku lub nieprzyjemnie brzęczy, prawdopodobnie doszło do jej nadmiernego poluzowania. W takiej sytuacji należy wysunąć ją (np. za pomocą kombinerek), zgiąć i z powrotem wsunąć, aby solidniej tkwiła w mocowaniu.

Elementy w zestawie

W komplecie razem z instrumentem często otrzymujemy kilka dodatkowych elementów. Poza wspomnianym wcześniej młoteczkiem do strojenia może to być również: Etui lub materiałowy woreczek, naklejki z oznaczeniami dźwięków na blaszki, ściereczka do czyszczenia, a nawet książka do nauki gry. Taki komplet na pewno się przyda, w szczególności osobom początkującym.

 

Wygląd

Osoby, które mają wątpliwości, jaką kalimbę wybrać często sięgają po instrument, który podoba im się pod względem designu. To ważne, aby kupić model wyróżniający się ciekawym wyglądem, bo to zachęca do gry, jednak pod uwagę trzeba wziąć też inne, wymienione wcześniej kwestie. Producenci oferują kalimby z efektownymi zdobieniami, a także bez wzorów, dlatego każdy z nas powinien znaleźć odpowiedni dla siebie model.

 

Kalimby w dobrych cenach

Czy kalimba to drogi instrument? Choć cena takiego instrumentu jest uzależniona od kilku czynników (m.in. marki, materiału wykonania i ilości blaszek), to nie powinniśmy się obawiać bardzo dużego wydatku. Średnio za kalimbę znanego producenta trzeba zapłacić od 100 zł do ok. 700 zł. Modele dla dzieci czy osób początkujących często kosztują nieco mniej, bo kilkadziesiąt złotych, ale nie wszystkie mają w zestawie pokrowiec czy młoteczek do strojenia.

 

 

FAQ

 

P1: Kalimba – co to jest?

Kalimba to wywodzący się z Afryki perkusyjny instrument blaszkowy. Nierzadko określa się ją także mianem lamellofonu (podobnie jak karimbę czy mbirę), a jej budowa nie jest skomplikowana. To kilka lub kilkanaście blaszek, które są przymocowane do pudła rezonansowego. Jego wymiary są zróżnicowane, a wykonuje się go z litego drewna. Brzmienie kalimby jest bardzo przyjemne, najczęściej wykorzystuje się ją w muzyce ludowej, niemniej jednak można na niej zagrać także popularne przeboje znanych zespołów. Uważa się, że to odpowiedni instrument dla osób rozpoczynających swoją muzykę z przygodą, gdyż można szybko nauczyć się na nim grać.

 

P2: Kalimba – jak grać?

Wydobywanie dźwięków z kalimby nie jest trudne, wiele osób uważa, że to znacznie mniej skomplikowane niż np. gra na skrzypcach czy gitarze. Najbardziej popularna technika polega na tzw. szarpaniu poszczególnych blaszek opuszkami palców lub paznokciami. Robi się to poprzez wykonywanie ruchów w kierunku podstawy instrumentu. Bardziej doświadczeni muzycy wykorzystują również inne techniki. Standardowo do gry na kalimbie używane są kciuki, ale z czasem można zacząć używać dodatkowo palców wskazujących, aby szarpać blaszki także od spodu. Jeśli chwilę po uderzeniu dotkniemy paznokciem krawędzi danej blaszki, możemy lekko przytłumić dźwięk, co daje ciekawy efekt. Możemy także spróbować gry kciukiem na dwóch sąsiadujących ze sobą blaszkach jednocześnie.

P3: Kalimba – jak stroić?

Podobnie jak wiele innych instrumentów, takich jak gitara, kalimba wymaga regularnego strojenia. Tylko wtedy będzie ona brzmiała tak, jak powinna. W sytuacji, gdy kupiliśmy nowy instrument i dopiero wyjęliśmy go z opakowania, powinien być już nastrojony, a tym samym gotowy do gry. Po pewnym czasie kalimba się rozstroi, a żeby przywrócić jej odpowiednie brzmienie, należy przygotować mały młotek i kawałek drewna. Jeśli chcemy, aby dana blaszka wydawała wyższy dźwięk, musimy uderzyć w jej końcówkę (tę, którą szarpiemy) przez naszykowane drewienko, żeby mocniej wsunęła się w mocowanie na pudle rezonansowym. Chcąc obniżyć dźwięk, wystarczy uderzyć w blaszkę po drugiej stronie, aby lekko się wysunęła. Uważajmy przy tym, aby przypadkowo nie zniszczyć instrumentu. Możemy też oddać kalimbę do pracowni, gdzie jej nastrojeniem zajmą się fachowcy.

 

P4: Kalimba – jak zrobić?

Osoby, którym marzy się kalimba, a nie mają czasu na wybranie się do sklepu muzycznego, mogą zbudować instrument samodzielnie. Potrzebny jest do tego kawałek litego drewna oraz kilka lub kilkanaście blaszek przyciętych na różną długość. Te krótsze będą wydawać wyższe dźwięki, a dłuższe niższe. Pierwszym i najważniejszym krokiem jest przymocowanie gotowych blaszek do pudła rezonansowego. Mogą być one ułożone w jednym, dwóch, a nawet trzech rzędach, a do ich przykręcenia można wykorzystać śruby i kawałek cienkiej, metalowej rury.

 

P5: Kalimba – gdzie kupić?

Kalimbę kupimy przede wszystkim w większych sklepach muzycznych, np. należących do popularnych sieci. W tych mniejszych znalezienie podobnych instrumentów zwykle jest trudne, gdyż nie cieszą się bardzo dużą popularnością. Jeśli nie chcemy tracić cennego czasu na dojazd do pobliskiego sklepu, bardzo dobrym rozwiązaniem jest zamówienie kalimby przez Internet. W sklepach online wybór prawdopodobnie będzie znacznie większy, możemy też sporo zaoszczędzić dzięki porównywarce cen. W razie wątpliwości warto zwrócić się o pomoc do fachowca, co jest możliwe np. poprzez chat, kontakt mailowy lub telefoniczny. Po złożeniu zamówienia i upływie kilku dni zakupiony instrument zostanie dostarczony pod wskazany adres.

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Cymbałki – przewodnik zakupowy, ranking i test

 

Cymbałki swoim delikatnym brzmieniem wzbogacają każdą melodię, sprawdzają się także jako przyrząd przyczyniający się do rozwoju dziecka. Jeśli chcesz nauczyć się gry na tym instrumencie lub szukasz modelu, który pozwoli kilkulatkowi rozwijać swoje umiejętności, dobrym wyborem będą cymbałki MatMax dzwonki chromatyczne 27-tonowe. Mogą być one używane już od 3. roku życia. Cymbałki rozwijają w dziecku poczucie rytmu i poprawiają koordynację ruchową. Model MatMax jest strojony elektronicznie. Produkt umożliwia zagranie dwóch pełnych oktaw, dzięki 27 elementom o różnych tonach. Na lekcję muzyki w szkole dobrze sprawdzą się cymbałki Marek M05. Umożliwiają zagranie dźwięków w 27 tonach. Cymbałki strojone są elektronicznie, co zwiększa komfort użytkowania.

 

 

Tabela porównawcza

 

Zalety
Wady
Podsumowanie
Oferty

Najlepszy produkt

Zalety

Cymbałki MatMax mają estetyczny design, biało-czarna kolorystyka i drewniana podstawa spodobają się każdemu. Blaszki są szerokie, dzięki czemu dziecko łatwo może wydobyć z nich zamierzony dźwięk. Cymbałki są strojone elektronicznie. Umożliwiają wydobycie dźwięków w 27 tonach, co pozwala zagrać większość prostych melodii.

Wady

Nity nie trzymają dobrze, kiedy dziecko mocno uderza w cymbałki ciężką zabawką, pękają, co w efekcie prowadzi do poluzowania się blaszek, które odpadają od instrumentu.

Podsumowanie

Jeśli chcesz rozwinąć w swoim dziecku wyczucie rytmu, poprawić jego koordynację ruchową i pobudzić kreatywność, w tym celu dobrze sprawdzą się 27-tonowe cymbałki MatMax. Blaszki są wystarczająco szerokie, aby zapewnić wygodną grę. Dzwonki strojone są elektronicznie. Dwie drewniane pałeczki w komplecie ułatwiają naukę gry na instrumencie.

Drugi wybór

Zalety

27-tonowe cymbałki Marek M05 umożliwiają zagranie prostych melodii, dzięki czemu sprawdzą się na zajęciach muzyki w szkole. Instrument można wykorzystać także do rozwijania w dziecku poczucia rytmu i kreatywności. Cymbałki nadają się dla dzieci od 3. roku życia. Instrument strojony jest elektronicznie. Nieduże wymiary ułatwiają kilkulatkom przenoszenie zabawki w dowolne miejsce.

Wady

Blaszki czasem się obluzowują, co w efekcie powoduje ich odpadanie od konstrukcji. Dziecko podczas zabawy łatwo gubi luźne elementy, co uniemożliwia późniejszą naprawę cymbałków.

Podsumowanie

Nauka gry na cymbałkach to dobry początek przygody z muzyką. Niezależnie, czy dziecko uczy się w szkole, czy rozwija kreatywność w domu, instrument Marek M05 pomoże kilkulatkowi opanować nuty i proste melodie. Produkt jest strojony elektronicznie, co ułatwia cały proces. 27 blaszek umożliwia zagranie różnorodnych dźwięków w wysokich i niskich tonach.

Rozważ też

Zalety

Solidnie wykonane cymbałki na podstawie umożliwią dziecku naukę gry na instrumencie. Składają się one z 32 blaszek, każda odpowiadająca innym tonom. Wysokość podstawy jest regulowana. Aluminiowa konstrukcja jest lekka, ale stabilna. Blaszki nie odpadają podczas gry, są stabilnie zamontowane. Wygodne młotki dołączone do zestawu ułatwiają grę.

Wady

Cymbałki przeznaczone są do nauki gry dla dzieci od 3. roku życia, ale rozmiar instrumentu, a szczególnie ich długość, jest niewygodna dla większości kilkulatków, przez co zabawa jest utrudniona.

Podsumowanie

Jeśli dziecko rozwinie w sobie pasję do muzyki, możesz podarować mu cymbałki na stabilnej podstawie. Dzięki temu kilkulatek będzie mógł ćwiczyć ulubione utwory. Cymbałki umożliwiają zagranie dźwięków w 32 tonach. Konstrukcja, na której ustawiony jest instrument, ma regulowaną wysokość. Cały sprzęt jest solidnie wykonany, wytrzymały i estetyczny.

 

 

6 najlepszych cymbałków. Opinie w 2022 roku

 

Rozwój kreatywności, poczucia rytmu i zdolności muzycznych powinien rozpocząć się już od najmłodszych lat. Przedmiotem, który dobrze sprawdzi się jako pierwszy instrument dla dziecka, są cymbałki. Popularne dzwonki łatwo opanować, a gra na nich nie wymaga siły. Dlatego, jeśli chcesz znaleźć dobre cymbałki dla swojego dziecka, zachęcamy do przeczytania naszego rankingu, w którym znajdziesz najlepsze produkty.

 

Cymbałki drewniane

 

1. MatMax dzwonki chromatyczne 27-tonowe

 

Na pierwsze cymbałki dla dziecka warto wybrać model MatMax dzwonki chromatyczne 27-tonowe. Podstawę wykonano z drewna, podobnie jak dołączone do zestawu dwie pałeczki. Całkowita długość produktu wynosi 42 cm, szerokość na jednym końcu to 24,5 cm, a na drugim 15 cm. Drewniane cymbałki są odpowiednie dla małych dzieci. Blaszki mają szerokość 2 cm, dzięki czemu kilkulatek łatwo trafi pałeczką w odpowiednie miejsce, wydobywając z blaszki konkretny dźwięk.

Cymbałki MatMax strojone są elektronicznie. Instrument składa się z 27 blaszek w dwóch rzędach, każda odpowiada jednemu tonowi dźwięków. Cymbałki dobrze sprawdzą się do nauki nut, oktaw i wszystkich związanych z muzyką pojęć. Dla szybszego opanowania melodii, na blaszkach producent umieścił nazwy dźwięków. Dzięki temu dziecko efektywniej zapamiętuje tony i nuty. Estetyczne wykonanie cymbałków i czarno-biała kolorystyka blaszek spodoba się każdemu.

Rodzice, którzy zdecydowali się na zakup dzwonków MatMax dla swojego dziecka, polecają produkt. Chwalą cymbałki dwurzędowe za estetyczne wykonanie, czystość wydobywających się z blaszek dźwięków oraz przystosowanie produktu do wymagań dzieci.

 

 

 

 

Cymbałki szkolne

 

2. Marek Dzwonki Chromatyczne Cymbałki 27-tonowe M05 

 

Na zajęcia muzyki w szkole przydadzą się Twojemu dziecku dzwonki chromatyczne Marek, cymbałki 27-tonowe M05. Instrument jest strojony elektronicznie. Nadaje się także dla kilkuletnich dzieci, może więc pomóc w rozwoju kreatywności i wyczucia rytmu. Wymiary produktu to: 37 cm długości, 22 cm szerokości (w najszerszym miejscu). Podstawa wykonana z tworzywa sztucznego jest wytrzymała, odporna na uderzenia. Cymbałki szkolne Marek umożliwiają zagranie dźwięków w 27 tonach.

Model Marek to cymbałki chromatyczne, które umożliwiają zagranie zarówno dźwięków podwyższonych, jak i obniżonych o pół tonu. Każda blaszka ma oznaczenie słowne i literowe. Dzięki temu dziecko szybciej zapamiętuje nazwy poszczególnych dźwięków. Cymbałki do szkoły Marek sprawdzą się podczas wykonywania prostych utworów. W zestawie znajdują się dodatkowo dwie pałeczki oraz przykłady melodii, które można zagrać na dzwonkach 27-tonowych.

Opinie o cymbałkach Marek, wystawione przez rodziców są w przeważającej części pozytywne. Instrument gra czysto, a wydobywające się z niego dźwięki są wyraźne i przyjemne. Oznaczenia na blaszkach ułatwiają naukę melodii, dlatego cymbałki dobrze sprawdzają się do szkoły.

 

 

 

 

Cymbałki chromatyczne

 

3. Dzwonki Chromatyczne, Cymbałki 32-tonowe + Torba 

 

Przypominające profesjonalny instrument dzwonki chromatyczne, cymbałki 32-tonowe pomogą rozwinąć w Twoim dziecku pasję do muzyki. Produkt jest solidnie wykonany, z dbałością o szczegóły. Metalowe blaszki wytrzymują każde, nawet mocne uderzenie pałeczkami. Naukę gry na instrumencie usprawniają oznaczenia dźwięków. Znajdują się one na każdej blaszce. Cymbałki chromatyczne zamocowane są na podstawie, której wysokość można regulować.

Konstrukcję, na której znajduje się instrument, wykonano z trwałego i lekkiego aluminium. Podstawa jest stabilna, co pozwala dziecku bezpiecznie grać, bez obaw, że instrument przewróci się podczas ćwiczeń. Producent do zestawu dołączył także futerał do przechowywania cymbałków oraz dwa młotki do gry o zaokrąglonych końcówkach. Długość pałeczki do uderzania blaszek wynosi 26 cm, dzięki czemu dziecko może wygodnie trzymać ją w dłoni. Jeśli więc kilkulatek chce dostać profesjonalne cymbałki, model na podstawie dobrze się sprawdzi.

Przeglądając opinie o cymbałkach na podstawie, można zauważyć, że konsumenci są zadowoleni z zakupu produktu. Instrument gra czysto i dźwięcznie, całość wykonana jest solidnie i estetycznie. Blaszki są dobrze przytwierdzone, a podstawa jest stabilna.

 

 

 

 

Cymbałki dla dzieci

 

4. Cymbałki Drewniane dla Dziecka Kolorowe, Edukacyjne Marek 1932 

 

Prawidłowy rozwój dziecka jest niezwykle ważny, dlatego już od najmłodszych lat warto otaczać go edukacyjnymi zabawkami. Dobrym pomysłem będzie zakup cymbałków drewnianych, kolorowych Marek 1932. Podstawę wykonano z bezpiecznego dla dziecka drewna, które nie powoduje uczulenia. Blaszki mają łagodne, zaokrąglone krawędzie, co zapobiega zranieniom. Model Marek to dobre cymbałki dla dzieci, ponieważ uczą nie tylko dźwięków, ale pomagają poznać kolory, kształty i uczą liczyć.

Instrument składa się z ośmiu blaszek, które pozwalają zagrać pełną gamę dźwiękową. Każdy element ma inny kolor, dzięki czemu cymbałki są atrakcyjne nawet dla bardzo małych dzieci. Ciepłe barwy zachęcają do zabawy i pobudzają ciekawość. W zestawie znajdują się dwie, 16-centymetrowe pałeczki z zaokrąglonymi końcami. Całość jest solidnie wykonana i bezpieczna. Model Marek sprawdzi się jako pierwsze cymbałki dla rocznego dziecka.

Rodzice, którzy wybrali cymbałki dla swojego dziecka, są zadowoleni z zakupu. Instrument przykuwa uwagę malucha, jest bezpieczny i pomaga rozwijać pamięć i koncentrację. Opinie użytkowników jednoznacznie wskazują, że są to dobre i tanie cymbałki. Warto podarować je jako prezent z okazji urodzin dziecka.

 

 

 

 

Cymbałki 27 tonowe

 

5. Cymbałki 27 tonowe, Dzwonki Chromatyczne

 

Jeśli szukasz odpowiednich cymbałków dla swojego dziecka, zachęcamy do zakupu modelu dzwonków chromatycznych, 27 tonowych. Wymiary produktu: 24 cm długości, 24,5 cm szerokości (w najszerszym miejscu) i 4 cm wysokości. Drewniana podstawa jest wytrzymała i stabilna, dzięki czemu cymbałki nie przewracają się podczas gry. Dzwonki są chromatyczne, co oznacza, że można zagrać na nich dźwięki podwyższone lub obniżone o pół tonu. Każda blaszka ma oznaczenie, wskazujące na rodzaj wydobywającego się z niej dźwięku. Dzięki temu cymbałki 27 tonowe i oznaczenia na nich ułatwiają naukę gry.

Blaszki są różnokolorowe, co sprawia, że instrument jest atrakcyjny dla dzieci. Producent dołącza do zestawu dwie drewniane pałeczki oraz nuty do nauki prostych melodii. Instrument może być wykorzystywany zarówno w domu jako zabawka edukacyjna, jak i jako pomoc dydaktyczna na zajęciach w szkole. Z tego powodu, model 27-tonowy ranking cymbałków zawiera właśnie ten produkt.

Dzwonki chromatyczne są polecane przez użytkowników ze względu na wysoką jakość wykonania oraz czysty i ładny dźwięk. Kolorowe blaszki zachęcają dzieci do nauki, a solidne wykończenie zapewnia trwałość produktu.

 

 

 

 

Cymbałki dwurzędowe

 

6. Cymbałki Fisher-Price CMY09

 

Dobrym pomysłem na prezent będą cymbałki Fisher-Price CMY09. Jest to zabawka, która łączy w sobie edukację z rozrywką. Cymbałki Fisher Price umieszczono na jeżdżącej podstawie, którą dziecko może ciągnąć za sobą. Kółka wykonano z tworzywa sztucznego, które jest wytrzymałe i bezpieczne dla dzieci. Instrument na górze pojazdu składa się z ośmiu blaszek w różnych kolorach. Dziecko może uderzać w nie dołączoną pałeczką, tworząc własne melodie.

Cymbałki wykonano z bezpiecznych materiałów. Zabawka może być użytkowana od 18. miesiąca życia. Pałeczka połączona jest z instrumentem za pomocą szczurka, dzięki czemu nie zgubi się podczas zabawy. Cymbałki dla niemowląt to dobry sposób na rozwój poczucia rytmu, koordynacji ruchowej oraz nauki rozpoznawania kolorów. Gdy maluch straci zainteresowanie zabawką, młotek do uderzania cymbałków można schować pod spodem pojazdu.

Rodzice, którzy przeprowadzili test cymbałków Fisher Price, są zadowoleni z zakupu zabawki. Możliwość przenoszenia instrumentu podoba się dzieciom, a kolorowe blaszki zwracają ich uwagę. Produkt jest solidnie wykonany i bezpieczny dla najmłodszych.

 

 

 

 

Przewodnik zakupowy – jakie cymbałki kupić?

 

Instrument to dobry prezent dla dziecka, ponieważ pomoże w rozwoju kreatywności, poczucia rytmu oraz koordynacji ruchowej. Pierwsze kroki kilkulatka w świecie dźwięków i melodii powinny być połączone z dobrą zabawą. Ciekawym instrumentem, który może być wykorzystywany przez małe dzieci, są cymbałki. Warto podarować je swojemu dziecku, nawet jeśli jest ono już w wieku szkolnym. Jeśli nie wiesz, jakie cymbałki wybrać, zachęcamy do zapoznania się z naszym przewodnikiem. Znajdziesz w nim kilka porad, jak wybrać dobry instrument.

Rodzaje cymbałków

Wybierając najlepsze cymbałki, trzeba zwrócić uwagę na ich rodzaj. Najczęściej spotykane dzwonki to instrumenty chromatyczne i diatoniczne. Pierwszy typ umożliwia zagranie dźwięków podwyższonych lub obniżonych o pół tonu. Cymbałki chromatyczne występują w wersji dwurzędowej. Na dzwonkach diatonicznych nie ma możliwości zagrania dźwięków obniżonych lub podwyższonych.

 

Cymbałki dla niemowląt

Jeśli nie wiesz, jakie są najlepsze cymbałki dla niemowląt, warto zapoznać się z ofertą sklepów z zabawkami. Coraz więcej producentów decyduje się na połączenie zabawy z nauką i rozwojem. Dzięki temu można znaleźć wiele modeli cymbałków wykonanych z bezpiecznych dla dzieci materiałów. Elementy instrumentu są kolorowe, co zachęca malucha do zabawy. W sklepach można znaleźć także cymbałki połączone z innym rodzajem zabawki. Przykładem jest instrument umieszczony na jeżdżącej platformie. Kółka umożliwiają dziecku ciągnięcie za sobą cymbałków, a blaszki na górze produktu zachęcają do zapoznania się z muzyką. Pałeczki do uderzania metalowych płytek są najczęściej przymocowane do zabawki, aby uniknąć zgubienia młoteczka.

 

Cymbałki szkolne

Często zdarza się, że nauczyciele muzyki w szkołach wymagają od uczniów przyniesienia na lekcję instrumentu, zwykle są to cymbałki. Dlatego, jeśli szukasz dzwonków dla swojego dziecka, warto rozważyć zakup modelu, który umożliwi zagranie prostych melodii. Dzięki temu dziecko będzie mogło zabrać je do szkoły. Dobrym rozwiązaniem będą cymbałki dwurzędowe, chromatyczne, o wytrzymałej konstrukcji. Wybierając instrument, zwróć również uwagę na jakość wykonania. Ważne, aby blaszki nie odpadały od podstawy, ponieważ dziecko mogłoby je łatwo zgubić.

 

Blaszki

Wybierając cymbałki dla swojego dziecka, można spotkać dwa rodzaje blaszek, czarno-białe i kolorowe. Pierwsze z nich mają za zadanie imitować klawisze fortepianu i najczęściej są to dzwonki chromatyczne. Kolorowe płytki mogą występować zarówno w instrumentach chromatycznych, jak i diatonicznych. Różne barwy elementów zachęcają dziecko do zabawy i ułatwiają zapamiętywanie dźwięków. Mogą także pomóc w nauce rozróżniania kolorów. Czarno-białe cymbałki będą dobrym wstępem do późniejszej nauki gry na pianinie lub fortepianie.

 

Podstawa

Najczęściej spotykane cymbałki składają się z metalowych blaszek i plastikowej podstawy. Są najtańsze, ale także najmniej wytrzymałe. Niektórzy producenci decydują się na wykorzystanie aluminium, które jest trwałe i lekkie. Dzięki temu dziecko może wygodnie przenosić instrument i zabierać go wszędzie ze sobą. Dobrym wyborem dla kilkulatka są także cymbałki z drewnianą podstawą. Jest ona wytrzymała, stabilna i przede wszystkim bezpieczna dla zdrowia dziecka.

Pałeczki

Większość producentów dołącza do zestawu pałeczki. Zwykle dziecko ma do swojej dyspozycji dwa młoteczki z zaokrąglonymi końcówkami. Przed zakupem, warto upewnić się, czy pałeczki są dołączone do cymbałków oraz jaka jest ich długość. Dziecko powinno móc wygodnie złapać trzonki, aby wygrywanie melodii sprawiało mu przyjemność. Wybierając cymbałki dla niemowlęcia, warto sprawdzić, czy pałeczka jest przymocowana do instrumentu za pomocą sznureczka, co zapobiega zgubieniu jej.

 

Zalety cymbałków

Cymbałki to dobry prezent dla dziecka z wielu powodów. Przede wszystkim wzbudzają ciekawość, uczą poczucia rytmu i pomagają zapamiętać poszczególne dźwięki. Płytki na instrumencie często są oznaczone, wskazując na nuty lub tony, jakie wydobywają się z danej blaszki. Dzięki temu dziecko uczy się łączenia dźwięku z konkretnym znakiem, lepiej kojarzy brzmienia melodii. Ponadto cymbałki rozwijają umiejętności motoryczne kilkulatka, który musi uderzać pałeczką w blaszki. Dziecko przykładając więcej lub mniej siły do uderzenia, uczy się panować nad swoim ciałem. Poprawia się także jego koncentracja, pamięć oraz rytmika.

 

Ceny cymbałków

Zakup dobrych i wytrzymałych cymbałków nie wiąże się z dużym wydatkiem. Najprostsze modele dla małych dzieci można znaleźć za ok. 10 zł. Instrument połączony z zabawką, wykonany z bezpiecznych materiałów, dostępny jest w cenie ok. 50 zł. Koszt zakupu cymbałków 27-tonowych, które dobrze sprawdzą się do szkoły, wynosi od ok. 50 zł do ok. 80 zł. Najdroższe są dzwonki, które mają ponad 30 tonów. Zamocowane są na specjalnej podstawce, która ułatwia dziecku naukę gry na instrumencie. Takie cymbałki kosztują ok. 240 zł. Wybierając dzwonki, warto sprawdzić ofertę sklepów muzycznych i strony z aukcjami internetowymi. Cymbałki w dobrych cenach można znaleźć w wielu miejscach. Ważne, aby zakupiony produkt był trwały, wygodny dla użytkownika i solidnie wykonany. Dzięki temu będzie sprawiał dziecku radość przez wiele lat, pomagając w rozwoju i nauce.  

 

 

FAQ

 

P1: Jak podpisać cymbałki?

Cymbałki sprawdzają się dla dzieci do nauki nut i dźwięków. Proste modele składają się z kilku blaszek, najczęściej z ośmiu. Cymbałki dwurzędowe mają ich 27 lub więcej. Aby jednak dziecko skutecznie zapamiętało, która blaszka odpowiada konkretnemu dźwiękowi, warto podpisać płytki. Większość modeli ma oryginalne oznaczenia, wytworzone już w fabryce. Jeśli jednak Twój model ich nie ma, możesz wykonać je samodzielnie. Wystarczy do tego wodoodporny pisak lub samoprzylepne karteczki. Na każdej z nich napisz odpowiednie oznaczenie dźwięku: c, d, e, f, g, a, h. Następnie umieść karteczki w takim miejscu, aby dziecko mogło je zobaczyć, ale żeby nie przeszkadzały w wydobywaniu dźwięków z blaszek. 

 

P2: Gdzie kupić cymbałki?

Cymbałki można znaleźć w wielu sklepach. Produkty przeznaczone dla dzieci, których zadaniem jest wspomaganie prawidłowego rozwoju, dostępne są w marketach z zabawkami. W ofercie sklepów z artykułami dla dzieci można wybrać proste modele, które są bezpieczne nawet dla niemowląt. Proste cymbałki można znaleźć także w marketach z artykułami biurowymi i przeznaczonymi do szkoły. Wielu nauczycieli muzyki wymaga od uczniów zakupu podobnego instrumentu. Jeśli jednak chcesz znaleźć cymbałki, które rozwiną w dziecku pasję do muzyki lub pomogą Ci nauczyć się wygrywania prostych melodii, poszukaj dzwonków w sklepie muzycznym. Warto sprawdzić oferty zarówno stacjonarnie, jak i przez Internet, aby znaleźć odpowiedni model.

P3: Jak grać na cymbałkach?

Cymbałki to jeden z najprostszych instrumentów, jakie istnieją. Z tego powodu nadają się również dla dzieci. Składają się z podstawy, drewnianej lub plastikowej, oraz blaszek. Ich ilość może wahać się od 8 do 32 lub więcej. Każda blaszka odpowiada innemu dźwiękowi. Do większości cymbałków dołączone są pałeczki, najczęściej z zaokrągloną końcówką. Służą do uderzania blaszek, w celu wydobycia z nich dźwięku. Siła oraz częstotliwość uderzeń decyduje o rodzaju granej melodii. Starsze dzieci i dorośli mogą próbować grać na cymbałkach skomplikowane utwory. Dla kilkulatka uderzanie pałeczką jest nie tylko dobrą zabawą, ale także umożliwia mu poznawanie dźwięków oraz rozwijanie poczucia rytmu. 

 

P4: Od jakiego wieku można używać cymbałków?

Cymbałki dobrze sprawdzają się jako pierwszy instrument dziecka. Wielu rodziców może się jednak zastanawiać, jaka jest dolna granica wieku do użytkowania dzwonków. Odpowiedź zależy od rodzaju instrumentu. Cymbałki w formie zabawki, proste, składające się z kilku blaszek mogą być używane od 1. roku życia. Niektórzy producenci starają się połączyć instrument z inną formą rozrywki, tworząc na przykład pojazd z przyczepionymi dzwonkami. O ile zabawka wykonana jest solidnie i z bezpiecznych materiałów, może być wykorzystywana do nauki i zabawy nawet przez niemowlęta poniżej 1. roku życia. Większe, dwurzędowe cymbałki są zwykle przeznaczone dla dzieci powyżej 3. roku życia. Przed zakupem warto sprawdzić, czy zabawka nadaje się dla Twojego dziecka. 

 

P5: Co to są cymbałki?

Cymbałki to inna nazwa popularnego instrumentu, dzwonków. Profesjonalne modele wykorzystywane są najczęściej w orkiestrze. Cymbałki należą do grupy instrumentów idiofonowoych. Dźwięk można wydobyć z metalowej blaszki poprzez uderzanie jej specjalną pałeczką, zwaną także młoteczkiem. Płytki ułożone są podobnie jak w fortepianie, szczególnie w przypadku cymbałków dwurzędowych. Ilość blaszek odpowiada ilości tonów, które można uzyskać. Cymbałki do nauki i dla dzieci mają zwykle 27 płytek, profesjonalny instrument ma ich więcej. Dźwięk wydobywający się z instrumentu przypomina brzmienie trójkąta. Jest dźwięczny i długo rozbrzmiewa. Cymbałki wykorzystywane są najczęściej w muzyce poważnej, rzadziej w innym gatunku. Sprawdzają się także jako pierwsze instrumenty dla dzieci.  

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Cajon – przewodnik zakupowy, ranking i test

 

Ponieważ cajon nie jest bardzo popularnym instrumentem, wiele osób nie wie, na co trzeba zwrócić uwagę, aby wybrać ten najlepszy. Postanowiliśmy przygotować zestawienie przedstawiające kilka godnych uwagi instrumentów, aby ułatwić Ci dokonanie wyboru. Obecnie chętnie kupowany jest model Meinl MYO-CAJ Cajon Kit, który należy samodzielnie złożyć. Materiałem wykonania korpusu jest drewno brzozowe, zapewniające mocne i ciepłe brzmienie. Cajon można samodzielnie ozdobić, zgodnie z własnymi preferencjami. Równie ciekawie prezentuje się instrument AW SP10B25DB, który wyposażono w dwie tapy do gry. Jest on wykonany z grubej i solidnej sklejki. To cajon odpowiedni zarówno dla początkujących, jak i bardziej doświadczonych muzyków. Można do niego dobrać dodatkowe elementy do gry, np. ring redukcyjny.

 

 

Tabela porównawcza

 

Zalety
Wady
Podsumowanie
Oferty

Najlepszy produkt

Zalety

Zestaw jest przeznaczony do samodzielnego złożenia, a więc można ciekawie spędzić czas. Gotowy instrument można ozdobić według własnych preferencji, dlatego nie powinniśmy narzekać, że nie podoba nam się jego wygląd.

Wady

Zdaniem kupujących do kompletu powinien też być dołączony pokrowiec, w którym można byłoby bezpiecznie przewozić instrument. Musimy dobrać go sami, zwracając uwagę na wymiary.

Podsumowanie

Cajon jest wykonany z drewna brzozowego. Wyróżnia się on wytrzymałością, a także ciepłym i mocnym brzmieniem. Składanie instrumentu nie jest bardzo trudne, wszystko zostało wyjaśnione w instrukcji. Model jest odpowiedni zwłaszcza dla początkujących muzyków.

Drugi wybór

Zalety

Model jest dwustronny, co oznacza, że wyposażono go nie w jedną, ale dwie tapy do gry. To daje więcej możliwości jego wykorzystania. Sprężyny umieszczone wewnątrz cajona można regulować, a tym samym modyfikować brzmienie.

Wady

Co prawda na cajonie można wygodnie usiąść, ale podróżowanie z nim czasami bywa kłopotliwe (np. środkami transportu publicznego). Ma on stosunkowo duże wymiary i może nie zmieścić się w zwykłym plecaku.

Podsumowanie

Instrument daje możliwość zastosowania dodatkowych elementów do gry, np. miotełek perkusyjnych czy ringów redukcyjnych. Tapy mają grubość 2,5 mm oraz 3,5 mm. Ta pierwsza jest bardzo czuła, a druga zapewnia typowo peruwiańskie brzmienie. Cajon został wykonany z 11 warstw sklejki.

Rozważ też

Zalety

Instrument zapewnia bardzo szeroki zakres brzmień, a do gry służą dwie tapy. Jest on mały i lekki, co ułatwia jego transport. Cajon wyposażono dodatkowo w otwór umieszczony w górnej części konstrukcji, który pozwala na uzyskanie efektu wah-wah.

Wady

Niektórym muzykom przeszkadza to, że podczas gry skrzynkę należy trzymać między kolanami. Nie jest to cajon, na którym można usiąść (wszystko przez otwór umieszczony na górnej ściance).

Podsumowanie

Cajon wyróżnia się efektownym, choć stosunkowo prostym designem. Poleca się go nie tylko początkującym, ale i zaawansowanym osobom. Instrument można wykorzystać na wiele sposobów. Pierwsza tapa pozwala na wydobywanie dźwięków werblowych, a druga na uzyskanie efektu Quinto.

 

 

6 najlepszych cajonów. Opinie w 2022 roku

 

Nasz ranking cajonów polecamy w szczególności tym osobom, które chcą nauczyć się grać na mało znanym instrumencie. Opisane poniżej skrzynki wykonane z drewna wyróżniają się bardzo ciekawym brzmieniem i są odpowiednie zarówno dla dorosłych, jak i dzieci. To cajony, które są obecnie najczęściej kupowane przez konsumentów.

 

Meinl cajon

 

1. Meinl MYO-CAJ Cajon Kit 

 

Meinl MYO-CAJ Cajon Kit to bardzo ciekawy zestaw. Cajon nie jest złożony, trzeba go zbudować samodzielnie, co może okazać się dobrą zabawą, a jednocześnie ćwiczeniem na kreatywność. W komplecie znajduje się wszystko, co jest potrzebne do stworzenia tego typu instrumentu.

Materiałem wykonania ścianek cajona jest drewno brzozowe. Zapewnia ono bardzo ciepłe, a co ważniejsze mocne brzmienie. Gotowy instrument ma wymiary: 30 cm x 46 cm x 30 cm i waży ok. 4 kg. Możemy więc bez trudu przenieść go z miejsca na miejsce, a nawet zabrać na spotkanie ze znajomymi, aby wspólnie zagrać.

Cajon marki Meinl ładnie brzmi, a do tego estetycznie się prezentuje. Kupującym bardzo podoba się to, że złożony instrument można samodzielnie ozdobić, zgodnie z własnymi preferencjami. Połączenie ze sobą wszystkich elementów nie powinno być bardzo trudne, do zestawu dołączono szczegółową instrukcję.

 

 

 

 

AW cajon

 

2. AW Cajon Dwustronny SP10B25DB

 

Cajon AW SP10B25DB to model dwustronny (pozwala na grę po obu jego stronach). Pierwsza tapa ma grubość 2,5 mm i jest bardzo czuła, a druga jest nieco grubsza (3,2 mm) oraz zapewnia typowo peruwiańskie brzmienie.

Instrument jest wykonany z grubej sklejki, składającej się z 11 warstw. To zapewnia mu odpowiednią wytrzymałość. Prezentowany cajon ma wymiary: 50 cm x 30 cm x 29 cm. Umieszczone w jego wnętrzu sprężyny można regulować, co daje możliwość modyfikowania brzmienia.

Muzycy, którzy zgodzili się przeprowadzić test cajonów, uważają, że model marki AW to jeden z ciekawszych instrumentów dostępnych na rynku. Można na nim wygodnie usiąść, a ponadto wyposażyć w dodatkowe elementy. Przykładem jest ring redukcyjny, odpowiadający za obniżenie basowych dźwięków.

 

 

 

 

Schlagwerk cajon

 

3. Schlagwerk DC300 Cajonito

 

Gdyby w zestawieniu nie znalazł się cajon Schlagwerk DC300, nie byłoby ono kompletne. To model, który mimo kompaktowych wymiarów gwarantuje bardzo szeroki zakres brzmień. Do gry możemy wykorzystywać dwie tapy, jedna z nich odpowiada za dźwięki werblowe, a druga za efekt Quinto.

Wymiary instrumentu to: 29,5 cm x 21 cm x 15 cm. Jest on mały, a dodatkowo lekki, podczas gry najlepiej trzymać go między nogami, na wysokości kolan. To dobry cajon dla osób lubiących eksperymentować z muzyką. W jego górnej części znajduje się otwór pozwalający na uzyskanie efektu wah-wah.

Cajon spodobał się kupującym m.in. ze względu na wytrzymałość i prosty, ale efektowny design. Pozwala on na wydobywanie różnego rodzaju dźwięków, co pozytywnie wpływa na kreatywność. Instrument jest odpowiedni zarówno dla początkujących, jak i bardziej doświadczonych muzyków.

 

 

 

 

Sela cajon

 

4. Sela Cajon Varios SE013A

 

Przedstawiamy cajon Sela Varios SE013A z pudłem rezonansowym wykonanym z 11-warstwowego drewna brzozowego o grubości 1,5 cm. Przednia tapa jest zrobiona z 3 mm, fornirowanej topoli. To profesjonalny model ważący 5 kg. Jego wymiary to: 47 cm x 30 cm x 30 cm.

W podstawie instrumentu umieszczono gumowe, antypoślizgowe nóżki, dlatego gra na nim jest w pełni komfortowa. Cechą wyróżniającą cajon jest bardzo oryginalne brzmienie. Wynika to z jego konstrukcji, ma system zaokrąglonych boków wykonanych z drewna klonowego.

Opisywany cajon to instrument przeznaczony dla średniozaawansowanych oraz doświadczonych muzyków. Osoby, które kupiły ten model, chwalą go za solidne i staranne wykonanie, a także ciekawy dźwięk. Wyprodukowano go z dbałością o każdy, nawet najmniejszy detal. Poza tym jest to cajon o oryginalnym designie.

 

 

 

 

Cajon dla początkujących

 

5. Schlagwerk CP107 X-One Fingerprint Cajon 

 

Model Schlagwerk CP107 X-One Fingerprint ma pudło rezonansowe wykonane z 8-warstwowego drewna brzozowego. Ten sam materiał wykorzystano do budowy przedniej ścianki, na której umieszczono dodatkowo nadruk przypominający odcisk palca. To dobry cajon dla początkujących muzyków.

Wymiary instrumentu to: 30 cm x 30 cm x 50 cm. Wewnątrz niego znajdują się sprężyny werblowe wykorzystujące układ 2 x 20 spirali. Cajon wykonano z dbałością o każdy detal, co zapewnia mu wytrzymałość. Jego brzmienie jest przyjemne, pozwala na uatrakcyjnienie rytmicznej sekcji utworów.

Opublikowane przez konsumentów opinie o cajonach dowodzą, że prezentowany model jest właściwym wyborem dla osób bez doświadczenia w grze. Na skrzyni można wygodnie usiąść, a wydobywanie z niej dźwięków nie stanowi problemu. Instrument wykazuje odporność na uszkodzenia. Jeśli pojawi się taka potrzeba, możemy do niego dokupić dodatkowe elementy do gry, np. miotełki perkusyjne. Zapewnia to bardzo ciekawe efekty.

 

 

 

 

Mini cajon

 

6. Meinl Mini Cajon 

 

Mini cajon Meinl można zabrać ze sobą wszędzie. Jego wymiary to: 5 cm x 5 cm x 7 cm, a więc można go schować do plecaka czy nawet torebki. Materiałem wykonania instrumentu jest drewno brzozowe, a to zapewnia przyjemne, ciepłe brzmienie. Model bez trudu mieści się w dłoni.

Aby wydobyć dźwięk z cajona, wystarczy nim potrząsnąć. Można to robić na wiele sposobów i z różną prędkością. Za sprawą instrumentu utwory brzmią ciekawiej, jego dźwięk pasuje do większości gatunków muzycznych.

Dla posiadaczy przedstawionego modelu bardzo istotne jest, że wygodnie leży w dłoni. Nie ma ryzyka, że niespodziewanie wyślizgnie się on na ziemię. Z recenzji kupujących wynika, że to dobry i tani cajon, który został starannie wykonany. Jest on niewielki, ale daje dużo możliwości wykorzystania. Należy też wspomnieć o tym, że instrument jest wygodny w przechowywaniu oraz przenoszeniu.

 

 

 

 

Przewodnik zakupowy – Jaki cajon kupić?

 

Jeśli marzysz o cajonie, zachęcamy do zapoznania się także z naszym krótkim poradnikiem. Znajdziesz w nim kilka podpowiedzi, co odgrywa ważną rolę podczas zakupu tego typu instrumentu. Dzięki temu na pewno nie pominiesz żadnej istotnej kwestii i uda Ci się wybrać najlepszy cajon.

Tradycyjny czy mini?

Podejmując decyzję, jaki cajon wybrać, trzeba przede wszystkim dobrze przemyśleć, jaki model spełni nasze oczekiwania: Tradycyjny czy mini? Ten pierwszy swoim wyglądem przypomina skrzynię lub pudełko, a podczas gry przeważnie się na nim siedzi. Taki cajon jest wybierany zwłaszcza przez bardziej doświadczonych muzyków, często ma dwie tapy do gry, a nie tylko jedną. Profesjonalny instrument tradycyjny nierzadko daje możliwość modyfikowania brzmienia np. poprzez regulację sprężyn, ale jego zakup wiąże się z dużym wydatkiem. Osoby początkujące, które nie chcą mocno nadwyrężać swojego budżetu, mogą zdecydować się na cajon w wersji mini. Jak sama nazwa wskazuje, jest on mały (czasami na tyle, że trzyma się go w dłoni). Ponadto nieco wygodniej się z nim podróżuje, ponieważ bez trudu mieści się w zwykłym plecaku czy torbie.

 

Materiał wykonania

Do produkcji cajonów najczęściej wykorzystuje się twarde gatunki drewna, które gwarantują bardzo przyjemne i ciekawe brzmienie, bez dużej ilości średnich tonów. Przykładem jest buk, a także brzoza. Co prawda w sklepach można znaleźć też instrumenty wykonane z miękkiego drewna, takiego jak sosna, ale wydawane przez nie dźwięki nie zawsze są zadowalające. Modele przeznaczone dla osób początkujących mogą być zrobione ze sklejki (kilku lub nawet kilkunastu warstw), a nawet grubej tektury. Najważniejsze jest to, żeby cajon wykazywał odporność na uszkodzenia mechaniczne i przyjemnie się go słuchało.

 

Sprężyny czy struny?

Wewnątrz cajonu mogą być umieszczone sprężyny lub struny. Instrumenty wykorzystujące pierwsze rozwiązanie pozwalają na łatwe uzyskanie efektu werbla i czystej partii basowej (za co odpowiada dolna część konstrukcji). To bardzo dobry wybór dla niedoświadczonych muzyków, którzy poznają podstawy techniki gry. Instrumenty wyposażone w struny są odpowiednie dla osób zaawansowanych. Dotykają one tapy (ścianki do gry) na całej jej powierzchni i aby uzyskać właściwy dźwięk, należy zadbać o odpowiednie ruchy rąk. Cajony strunowe są zwykle droższe od tych sprężynowych.

 

Brzmienie – jaki jest najlepszy cajon?

To, czy będziemy zadowoleni z wyboru danego instrumentu, w dużej mierze uzależnione jest od jego brzmienia. Warto zastanowić się, jakie gatunki muzyczne najbardziej nas interesują, gdyż na tej podstawie łatwiej nam będzie znaleźć właściwy cajon. Do muzyki określanej mianem nowoczesnej (m.in. hip-hopu czy współczesnego rocka) polecane są modele wyróżniające się wyrazistym brzmieniem z podkreślonymi tonami basowymi. Bardziej dźwięczne cajony pasują do gatunków klasycznych.

Niektóre instrumenty są wyposażone nie w jedną, ale dwie tapy do gry. Przeważnie wydają one inne dźwięki, pierwsza może np. odpowiadać za brzmienie werblowe, a druga peruwiańskie (typowe dla cajonu). Są też modele wyposażone w otwór odpowiadający za efekt wah-wah, czyli tzw. kaczki.

Design

Jeśli instrument będzie nam się podobał pod względem designu, gra na nim może sprawiać więcej przyjemności. Istnieje też duża szansa, że będziemy po niego częściej sięgać, aby doskonalić swoje umiejętności. Mimo że cajony mają prostą konstrukcję, nie wszystkie wyglądają tak samo. Jest wiele modeli wyróżniających się bardzo ciekawym wzornictwem czy zastosowaną kolorystyką. Czasami sami możemy wybrać grafikę, która znajdzie się na przedniej ściance. Co więcej, w ofercie niektórych marek są cajony przeznaczone do samodzielnego złożenia. Naszym podstawowym zadaniem jest połączenie wszystkich elementów, ale mamy też możliwość ozdobienia instrumentu zgodnie z własnymi preferencjami. W tym celu możemy wykorzystać farby, naklejki, a nawet wypalarkę, za pomocą której stworzymy ciekawy wzór.

 

Cajony w dobrych cenach

Wyróżnia się kilka czynników, które wpływają na cenę cajonów. To przede wszystkim: Producent, materiał wykonania i przeznaczenie instrumentu. Modele dla osób początkujących nie są drogie, zwykle kosztują one 20 – 300 zł. Dotyczy to również tych przeznaczonych do samodzielnego złożenia oraz mini cajonów. Za profesjonalne instrumenty trzeba zapłacić więcej, średnio 500 – 1000 zł. Są też znacznie droższe modele, kosztujące nawet 2000 zł. Do tej grupy należą cajony akustyczno-elektroniczne, wyposażone w system elektroniczny pozwalający m.in. na zmianę brzmienia.

 

 

FAQ

 

P1: Co to jest cajon?

Cajon to stosunkowo mało znany instrument, ale warto się nim zainteresować. Wywodzi się on z Peru, a swoim wyglądem przypomina skrzynię (tak właśnie jego nazwę tłumaczy się z języka hiszpańskiego). Cajon jest zbudowany z pięciu ścianek o grubości ok. 2 cm i jednej cieńszej, wykonanej ze sklejki, która jest mocowana na śruby. Wewnątrz skrzyni umieszczone są specjalne sprężyny lub struny. Za pomocą tego instrumentu można stworzyć bardzo ciekawą sekcję rytmiczną utworu, daje on wiele możliwości. Co ciekawe, cajon wymyślili afrykańscy niewolnicy, później trafił on do Europy, gdzie zaczęli wykorzystywać go muzycy flamenco.

 

P2: Cajon – jak grać?

Gra na takim instrumencie jak cajon nie jest skomplikowana i szybko można się tego nauczyć. Podobnie jak w przypadku np. bongosów czy djembe, należy uderzać w skrzynię dłońmi, zachowując przy tym odpowiedni rytm. Żeby zagrać na cajonie, należy na nim usiąść okrakiem. Uderza się jedynie w jego przednią ściankę, w tylnej znajduje się otwór rezonansowy. Aby uzyskać bardziej subtelne brzmienie, do gry można wykorzystać specjalne miotełki perkusyjne. Są też inne dodatki, za sprawą których zmienia się dźwięk instrumentu. To m.in. blaszane talerzyki, chromowane kulki czy osobna platforma przeznaczona do uderzania stopą.

P3: Cajon – jakie drewno?

Jednym z gatunków drewna, jakie najczęściej wykorzystuje się do budowy cajonów, jest buk. Wynika to z tego, że zapewnia on bardzo szeroką gamę dźwiękową. Niemniej jednak do produkcji tego typu instrumentów dobrze nadaje się również brzoza, ponieważ jest wytrzymała, niepodatna na pęknięcia i podobne uszkodzenia. Cajony powstają głównie z twardszych gatunków drewna, gdyż te miękkie wytwarzają dużą ilość średnich tonów i brzmienie nie jest ciekawe. Na rynku dostępne są też instrumenty wykonane ze zwykłej sklejki. Są one tanie, ale nie zawsze okazują się wystarczająco solidne (choć mogą być dobrym rozwiązaniem dla początkujących muzyków).

 

P4: Jak zrobić cajon?

Cajon ma na tyle prostą konstrukcję, że można go zbudować samodzielnie. W tym celu można wykorzystać np. niepotrzebną szufladę z komody. Należy usunąć jej spód i czoło, a następnie okleić sklejką. Z tego samego materiału można wykonać tapę (ściankę) tylną i przednią. W tej pierwszej trzeba dodatkowo wyciąć otwór rezonansowy. Wewnątrz instrumentu musimy przymocować sprężyny, ich ułożenie może być różne (zależy to od brzmienia, jakie chcemy uzyskać). W dolnej części cajona należy przymocować stopki. Aby instrument dobrze się prezentował, warto zabezpieczyć go lakierem, a także ozdobić, np. za pomocą wypalarki do drewna.

 

P5: Gdzie kupić cajon?

Ponieważ cajony wciąż nie cieszą się dużą popularnością, znalezienie ich w stacjonarnych sklepach muzycznych nie zawsze jest możliwe (choć to zależy m.in. od miasta, w którym mieszkamy). Dobrym rozwiązaniem, a niekiedy nawet jedynym, jest zamówienie instrumentu przez Internet. Możemy to zrobić w dowolny dzień i o każdej porze. Zakupy online dają możliwość szybkiego porównania cen w różnych sklepach oraz zapoznania się z opiniami na temat poszczególnych modeli. Poza tym nie musimy się martwić, że nie znajdziemy wymarzonego cajonu w najbliższym sklepie stacjonarnym i stracimy cenny czas na dojazd oraz powrót do domu (co zwykle wiąże się ze staniem w korkach). Instrument zamówiony przez Internet już po kilku dniach zostanie dostarczony pod wskazany adres.

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Djembe – przewodnik zakupowy, ranking i test

 

Po sprawdzeniu naszego rankingu przekonasz się, które djembe są obecnie najbardziej popularne i jakie modele nadają się dla osób początkujących oraz tych bardziej doświadczonych. Godny uwagi jest m.in. instrument Meinl HDJ5-XXS mający niewielkie wymiary. Bęben jest polecany nie tylko dzieciom, ale i dorosłym, pod tym względem jest uniwersalny. To model z membraną z koziej skóry i korpusem wykonanym z ręcznie malowanego drewna mahoniowego. Jest on wytrzymały i elegancko wygląda. Koniecznie sprawdź też djembe Toca SFDJ-12F, z którego bez trudu można wydobywać wysokie tony, jak również głęboki bas. Korpus jest zrobiony z syntetycznego tworzywa, a membrana to naturalna, kozia skóra. Jedną z zalet bębna jest antypoślizgowa podstawa.

 

 

Tabela porównawcza

 

Zalety
Wady
Podsumowanie
Oferty

Najlepszy produkt

Zalety

Bęben nie jest duży, mogą na nim swobodnie grać dzieci. Jest on dobrym wyborem również dla dorosłych, w szczególności początkujących. Instrument jest solidny, został wykonany z jednego kawałka mahoniowego drewna. Membrana to naturalna, kozia skóra.

Wady

Ponieważ djembe jest niewielkie, można z nim bez przeszkód podróżować. Jednak najpierw należy dokupić pokrowiec, ponieważ nie został on dołączony do zestawu.

Podsumowanie

Instrument jest wyposażony w system strojenia Mali Weave, który zabezpiecza i dopasowuje naciąg. Wysokość djembe to 8 cali, a jego średnica 4,5 cala. Bęben jest wykonany starannie, jego korpus pomalowano ręcznie, w efekcie czego wygląda bardzo oryginalnie.

Drugi wybór

Zalety

Djembe ma mocną membranę zrobioną z naturalnej, koziej skóry. Strojenie instrumentu nie jest bardzo trudne, robi się to za pomocą liny. Bęben jest lekki, a jednocześnie wytrzymały, wyprodukowano go z syntetycznego tworzywa.

Wady

Instrument nadaje się dla młodzieży oraz dorosłych. Nie jest to najlepszy wybór dla dzieci, gdyż dla kilkuletnich maluchów djembe może okazać się nieco za duże.

Podsumowanie

Bęben spełni oczekiwania początkujących, ale i doświadczonych muzyków. Pozwala on na wydobycie głębokiego basu, jak również wysokich tonów. Po zakupie pokrowca możliwe staje się komfortowe i bezpieczne podróżowanie z instrumentem. Djembe ma antypoślizgową podstawę, więc podczas gry nie przesuwa się po podłodze.

Rozważ też

Zalety

Instrument ma korpus wykonany z elegancko wyglądającego i bardzo solidnego drewna. Membrana to kozia skóra. Bęben zapewnia krótkie i czyste brzmienie z wyraźnie słyszalnym basem. Nie jest on ciężki, dlatego podróżowanie z nim jest komfortowe.

Wady

Według niektórych muzyków strojenie bębna początkowo zajmuje stosunkowo dużo czasu. Wszystko przez to, że trudno jest odpowiednio naciągnąć niektóre linki.

Podsumowanie

Djembe ma średnicę 11 cali, jego wysokość to ok. 57 cm. Nadaje się ono dla mniej, jak i bardziej doświadczonych osób (przede wszystkim młodzieży i dorosłych). Bęben został wyprodukowany z wykorzystaniem naturalnych technik i pochodzi z Ghany. To bardzo starannie wykonany model.

 

 

6 najlepszych djembe. Opinie w 2022 roku

 

Chcesz nauczyć się grać na instrumencie, ale nie interesuje Cię gitara, pianino, a nawet skrzypce? Polecamy Ci ranking djembe, w którym opisujemy pochodzące z Afryki bębny wyróżniające się bardzo ciekawym brzmieniem. Znajdziesz tu propozycje dla początkujących muzyków, jak i tych bardziej doświadczonych.

 

1. Djembe Meinl HDJ5-XXS 

 

Djembe Meinl HDJ5-XXS ma średnicę 4,5 cala, a jego wysokość wynosi 8 cali. Jest ono niewielkie, dlatego bardzo dobrze nadaje się dla dzieci. Niemniej jednak instrument może być też wykorzystywany przez dorosłych do gry w domu, a nawet w grupie ze znajomymi. Materiałem wykonania modelu jest drewno mahoniowe.

To dobre i tanie djembe ma membranę zrobioną z naturalnej, koziej skóry. Do jej naciągnięcia wykorzystano bardzo mocną, nylonową linkę o grubości 3 mm (na obręczy znajduje się 10 pętelek). Korpus instrumentu jest ręcznie malowany, co sprawia, że bardzo ciekawie się prezentuje.

Konsumenci chętnie wybierają przedstawiony bęben djembe, na co wpływają m.in. jego kompaktowe wymiary (można go z łatwością przewozić z miejsca na miejsce). Poza tym instrument został wykonany z dbałością o każdy szczegół i jest bardzo wytrzymały, wyprodukowano go z jednego kawałka drewna. Należy wspomnieć też o systemie strojenia Mali Weave, który odpowiada za zabezpieczenie i dopasowanie naciągu.

 

 

 

 

2. Djembe Toca SFDJ-12F 

 

Prezentujemy djembe Toca SFDJ-12F o średnicy 12 cali i wysokości 24 cale. Ma ono naciąg z naturalnej, koziej skóry i jest strojone klasycznie za pomocą liny ze wzmocnionym rdzeniem. Z instrumentu można bez trudu wydobywać różne dźwięki, zarówno głęboki bas, jak i wysokie tony (wszystko zależy od sposobu uderzania w membranę).

Djembe Toca to instrument, którego korpus wyprodukowano z lekkiego i jednocześnie bardzo wytrzymałego tworzywa syntetycznego. Model jest dobrym wyborem nie tylko dla osób początkujących, ale i bardziej doświadczonych. Można z nim wygodnie podróżować, wystarczy dokupić solidny pokrowiec na djembe.

Kupujący chwalą instrument za solidność, a także pokrytą antypoślizgową warstwą podstawę. Dzięki niej gra na djembe sprawia więcej przyjemności i nie jest tak męcząca, ponieważ łatwo można zachować odpowiednią pozycję.

 

 

 

 

3. Djembe Unique Brands Ghana 11 

 

Unique Brands Ghana 1 to model z Ghany wykonany z naturalnych materiałów i z wykorzystaniem tradycyjnej metody. Test djembe pokazał, że bęben wyróżnia się czystym i krótkim brzmieniem, a dodatkowo bardzo mocnym basem. Średnica instrumentu to 11 cali, a jego wysokość wynosi 57 cm.

Materiał wykonania korpusu to drzewo mansonia, które elegancko się prezentuje i jest trwałe. Membrana to naturalna, starannie wyselekcjonowana kozia skóra. Djembe waży ok. 4,5 kg, a więc nie jest bardzo ciężkie. Tym samym można z nim wygodnie podróżować.

Instrument jest polecany w szczególności młodzieży i dorosłym, którzy rozpoczęli naukę gry. Mimo że jest to dobre djembe dla początkujących, chętnie kupują je także bardziej zaawansowani muzycy, na co wpływa nie tylko brzmienie, ale i staranne wykonanie.

 

 

 

 

4. Djembe Nino PDJ1 M F 

 

Bardzo oryginalnie wyglądający bęben Nino PDJ1 M F bez wątpienia przypadnie do gustu dzieciom. Nauka gry na djembe nie powinna sprawić maluchom problemu, gdyż jest ono lekkie i do tego niewielkie. Jego średnica wynosi 10 cali, a wysokość to 20 cali.

Instrument wykazuje odporność na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych, np. wilgoci czy nagłej zmiany temperatury. Wynika to z tego, że korpus oraz naciąg zostały wykonane z syntetycznego materiału. Membrana jest przymocowana za pomocą mocnej linki o grubości 4 mm, z której zrobiono 16 pętelek.

Stopa bębna jest pokryta antypoślizgową powłoką, dlatego bęben nie przesuwa się po podłodze w czasie gry. To sprawia, że według wielu konsumentów jest to bardzo dobre djembe dla młodych, początkujących muzyków. Doceniono je również za ciekawy design i wytrzymałość. Poza tym strojenie instrumentu nie zajmuje dużo czasu, szybko można się tego nauczyć.

 

 

 

 

5. Tycoon African Djembe 8

 

Djembe Tycoon African 8 zostało wykonane z jednego kawałka drewna pochodzącego z Ghany, które suszono w sposób naturalny, na słońcu. Membrana z naturalnej koziej skóry została starannie wyselekcjonowana. Instrument gwarantuje ciekawe, ciepłe brzmienie z szerokim zakresem dźwięków (zarówno niskich, jak i tych bardzo wysokich).

Na djembe można zagrać podstawowe rytmy oraz te bardziej zaawansowane. To oznacza, że nadaje się ono nie tylko dla początkujących osób, również doświadczeni muzycy powinni być zadowoleni z zakupu tego modelu. Średnica instrumentu to 8 cali, jego wysokość wynosi 56 cm. Membrana została zamocowana do korpusu przy użyciu 5 mm liny ze wzmocnionym rdzeniem.

Dbałość o detale to zdaniem muzyków jeden z największych atutów prezentowanego bębna. Wykazały to poddane analizie opinie o djembe. Wynika z nich również, że instrument jest bardzo wytrzymały, a jego strojenie i przygotowanie do gry nie zajmuje dużo czasu.

 

 

 

 

6. Djembe Remo 832021 

 

Bęben akustyczny Remo 832021 został zaprojektowany w taki sposób, aby pasował do wielu gatunków muzycznych. Jest on dobrym uzupełnieniem utworów popowych, rockowych, jazzowych, a nawet R&B czy latynoskich. Strojenie djembe w tym przypadku odbywa się za pomocą klucza, a nie poprzez mocniejsze naciąganie linek.

Cechą wyróżniającą instrument jest czarny kolor. Wygląda on bardzo elegancko, a ponadto nie jest podatny na uszkodzenia i działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych. Podróżowanie z djembe jest komfortowe z uwagi na jego lekkość, jak również kompaktowe wymiary. To bęben o głębokim, bardzo ciekawym brzmieniu.

Jak twierdzą konsumenci, djembe powinno spodobać się każdemu muzykowi, bez względu na doświadczenie. Można wykorzystywać je do poznawania podstawowych technik gry, a także do rozwijania swojego talentu. Bęben bardzo ciekawie wygląda, ponadto wykonano go z solidnych, dobrze dobranych materiałów.

 

 

 

 

Przewodnik zakupowy – Jakie djembe kupić?

 

Żeby gra na djembe była przyjemną zabawą, trzeba znaleźć instrument dobrze dostosowany do indywidualnych potrzeb. Jak to zrobić? Na co musimy zwrócić szczególną uwagę? Jeżeli masz wątpliwości, jakie djembe wybrać, ten krótki poradnik z pewnością okaże się bardzo pomocny.

Korpus

Najważniejszym elementem budowy bębna jest korpus. Tradycyjnie wykonuje się go z drewna, np. mahoniowego. Musi być to gatunek, który jest odpowiednio twardy, tylko wtedy instrument będzie odporny na uszkodzenia mechaniczne oraz na mocne naprężenia. Choć djembe bardzo często różnią się kształtem korpusu, to bardzo ważne jest to, aby instrument odpowiadał podstawowym proporcjom. Dzięki temu możliwe jest wydobywanie z niego trzech głównych dźwięków: Tonów, basów oraz slapów.

Wielu producentów ma w swojej ofercie djembe produkowane z wykorzystaniem tradycyjnych metod, pochodzących z Afryki (m.in. Ghany). Jednak do wyboru mamy również bardziej nowoczesne bębny, z korpusem zrobionym z syntetycznego tworzywa. Tego typu instrumenty często brzmią niemal tak samo jak modele drewniane, ale są lżejsze, a tym samym wygodniejsze w przewożeniu.

 

Membrana

Membrana, czyli ta część djembe, w którą uderza się dłońmi, najczęściej jest naturalną, kozią lub cielęcą skórą. Materiał powinien być starannie wyselekcjonowany, a więc pozbawiony dziur, musi zostać też starannie oczyszczony. Przed założeniem membrany na korpus moczy się ją w wodzie bez soli, aby stała się elastyczna. Wtedy nawinięcie jej na stalowe obręcze nie stanowi problemu i nie ma ryzyka, że dojdzie przy tym do jej zniszczenia. Do zamocowania skóry zazwyczaj wykorzystuje się grube liny ze wzmocnionym rdzeniem. Można je swobodnie napinać, w ten sposób stroi się djembe. Bardzo istotne jest, aby sznurek był wytrzymały i odporny na pęknięcia, jego grubość powinna wynosić minimum 3 mm (im szersza membrana, tym mocniejsza ma być linka).

 

Wymiary

Sprawdzenie wymiarów powinno ułatwić nam podjęcie decyzji, jakie jest najlepsze djembe. Najmniejsze instrumenty, których średnica to ok. 8 cali (zwykle to w tej jednostce podawany jest rozmiar bębna), są przeznaczone przede wszystkim dla dzieci, np. do nauki rytmu poprzez zabawę. Dla młodzieży polecane są modele 11-calowe, a dla dorosłych 12-calowe i większe. Za pełnowymiarowe i profesjonalne djembe uznaje się te o średnicy 13 cali. Nadają się one zarówno do gry solowej, jak i w zespole, mogą pełnić funkcję prowadzącego bębna.

Wybierając djembe, trzeba pamiętać o tym, że im jest ono większe, tym prawdopodobnie również cięższe się okaże. Doświadczeni muzycy mają większą swobodę w dobieraniu takich instrumentów, gdyż dla nich wydobywanie dźwięków nie stanowi problemu, bez względu na średnicę bębna. Osoby początkujące i średniozaawansowane powinny wybierać takie modele, które są dopasowane do wielkości ich dłoni (wystarczy położyć dłonie na djembe i sprawdzić, czy mieszczą się w całości na membranie). Jeżeli źle dobierzemy instrument, gra na nim nie będzie satysfakcjonująca ani komfortowa, ponieważ trudne lub nawet niemożliwe stanie się zastosowanie wszystkich technik. Uznaje się, że średnica powierzchni do grania powinna być o 10 – 15 cm większa od długości palców.

Poza średnicą djembe musimy sprawdzić też jego wysokość. Może być ona podana w calach lub centymetrach, to w dużej mierze zależy od marki. Najważniejsze jest to, aby po ustawieniu bębna na podłodze i położeniu na nim dłoni ręce były zgięte w łokciach pod kątem ok. 90 stopni. Standardowo wysokość djembe to 20 – 60 cm.

 

Staranne wykonanie

Na pytanie, po czym można rozpoznać najlepsze djembe?, muzycy często odpowiadają, że po starannym wykonaniu. Musimy dobrze przyjrzeć się instrumentowi i sprawdzić, czy krawędź korpusu jest równa, tylko wtedy membrana będzie na nim płasko leżeć. Co istotne, krawędź bębna ma być też zaokrąglona, to zabezpieczy naciągniętą skórę przed ciągłym przecieraniem się i w rezultacie pęknięciem. Powinniśmy też sprawdzić, czy instrument jest symetryczny. Choć zdarza się, że niedbale wykonany bęben brzmi stosunkowo dobrze, to są to rzadkie przypadki. Doświadczeni muzycy podkreślają, że kiedy naciągnięta na korpus skóra pęknie i zostanie wymieniona na nową, zwykle brzmienie instrumentu zmienia się. Z tego powodu warto dobrze przyjrzeć się djembe, które chcemy kupić, aby później nie żałować dokonanego wyboru.

Strojenie

Strojenie bębna polega na mocnym naprężeniu membrany. Zwykle odbywa się to poprzez wiązanie sznurków dłońmi, choć można też znaleźć modele strojone na klucz. Czynność należy powtarzać, kiedy brzmienie djembe przestaje nam się podobać i słyszalne jest duże dźwięczenie. Są sposoby na to, aby ułatwić sobie strojenie bębna. Wystarczy znaleźć krótki, 30 cm kij o średnicy 3 – 4 cm i nim naciągać linę przy membranie. Jednak musi być on wytrzymały, pozbawiony sęków, a także zaokrąglony na końcach.

 

Djembe w dobrych cenach

Wśród dostępnych na rynku djembe znajdziemy zarówno takie kosztujące mniej niż 100 zł, jak i znacznie droższe, w cenie od 300 zł do nawet 600 zł. W ofercie niektórych producentów są też bębny, za które trzeba zapłacić ok. 2000 zł, to profesjonalne i bardzo starannie wykonane modele. Osoby początkujące nie muszą inwestować w bardzo drogie djembe, ale wybrany instrument powinien być solidny.

 

 

FAQ

 

P1: Co to jest djembe?

Djembe to instrument perkusyjny, który jest popularny w szczególności na terenie zachodniej Afryki. Ma on drewniany korpus przypominający swoim kształtem kielich, który jest pokryty kozią lub bydlęcą skórą (dawniej wykorzystywano w tym celu także skórę z antylop). Nazwa instrumentu pochodzi od powiedzenia afrykańskiego ludu Bambara: ‘Anke djé, anke bé’. Można to przetłumaczyć jako: ‘Gromadźmy się w pokoju’. Djembe to bęben, na którym mogą grać wszyscy mieszkańcy Afryki (niektóre instrumenty są przeznaczone jedynie dla określonych ludów czy przedstawicieli wyższych klas społecznych). Wykorzystuje się go m.in. podczas takich wydarzeń jak zawieranie małżeństwa czy wkraczanie w dorosłość.

 

P2: Jak grać na djembe?

Na djembe gra się w pozycji siedzącej. Plecy powinny być wyprostowane, a barki i ramiona rozluźnione, nogi mają pewnie opierać się o ziemię. To bardzo ważne, gdyż niewłaściwe ułożenie poszczególnych części ciała powoduje szybsze zmęczenie i utrudnia czerpanie przyjemności z gry. Bęben należy ustawić w taki sposób, aby po położeniu na nim dłoni ręce były zgięte w łokciach pod kątem 90 stopni. Możemy wyróżnić kilka rodzajów uderzeń w djembe. To najbardziej podstawowe, czyli basowe, polega na uderzaniu środkiem dłoni w centralną część membrany. Możemy też np. mocno uderzać palcami i zewnętrzną krawędzią dłoni, utrzymując luźny nadgarstek, to tzw. slap.

P3: Jak nastroić djembe?

Żeby djembe brzmiało tak, jak powinno, należy pamiętać o jego strojeniu. Robi się to poprzez naciąganie membrany i zawiązanie sznurków w odpowiedni sposób. Jednak zanim przejdziemy do strojenia instrumentu, powinniśmy go obstukać. Dzięki temu skóra odklei się od korpusu i do minimum zostanie zmniejszone ryzyko przypadkowego rozerwania membrany. Linki przy djembe należy naciągać stopniowo od początku do końca oplotu, w przypadku ostatnich dwóch lub trzech powinniśmy zrobić to nieco mocniej, aby szybko się nie poluzowały. Jest kilka technik strojenia djembe, m.in. naciąganie na dwa sznurki, na trzy sznurki z pominięciem oraz na trzy – cztery sznurki bez pominięcia.

 

P4: Jak pielęgnować djembe?

Djembe to jeden z tych instrumentów, który nie wymaga czasochłonnej pielęgnacji, aby okazał się trwały. Najważniejsze jest to, żeby na czas gry zdjąć z rąk biżuterię, gdyż może ona przyczynić się do rozerwania membrany (grając na djembe, stosunkowo mocno w nie uderzamy). Nie można też zapomnieć o umyciu dłoni, w ten sposób unikniemy zabrudzenia bębna. Aby zabezpieczyć instrument przed działaniem wilgoci, wystarczy dokupić pokrowiec uszyty z mocnego, nieprzemakalnego materiału. Jeśli po pewnym czasie djembe się zabrudzi, nie należy myć go pod bieżącą wodą. Wystarczy, że delikatnie przetrzemy bęben lekko wilgotną ściereczką.

 

P5: Djembe – jaka średnica?

Dostępne na rynku djembe różnią się średnicą, a tym samym zastosowaniem. Najmniejsze instrumenty to te z membraną od ok. 19 do 21 cm, bardzo dobrze nadają się do zabaw z rytmem dla dzieci i nauki gry. Są one niewielkie i lekkie, co ułatwia ich przenoszenie. Bębny o nieco większej średnicy, od 22 do 24 cm, są polecane starszym pociechom, w wieku 5 – 7 lat, mają donośniejsze brzmienie. Dla młodzieży dobrym wyborem są djembe, których średnica mieści się w zakresie od 25 do 26 cm, a dla dorosłych te powyżej 27 cm.

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Myślisz o tym, aby zacząć grać na perkusji, ale nie jesteś pewien, czy to coś dla Ciebie? W takim razie przeczytaj nasz artykuł. Dowiedz się z niego podstawowych informacji na temat gry. Granie na perkusji na pewno nie należy do prostych, ale nie jest tak, że jeśli nie zaczniesz się uczyć, będąc dzieckiem, nie masz szans na dojście do wprawy, rozwijanie się w tym kierunku i odnoszenie sukcesów. Jak wygląda gra na perkusji, jej początki i co należy wiedzieć o tym instrumencie?

Nauka gry na perkusji – jaka droga jest najlepsza?

Jest kilka sposobów na to, aby nauczyć się grać na perkusji. Możliwość wybrania jednej z wielu dróg pozwala na dostosowanie tempa ćwiczeń czy preferencji do konkretnej osoby. Nauka gry na perkusji dla dzieci na początkowym etapie może być zorganizowana np. w ten sposób, że maluch uczęszcza na zajęcia do osiedlowego domu kultury (o ile takie są dostępne). Zazwyczaj cena takich lekcji jest niższa, niż w przypadku prywatnych szkół czy lekcji indywidualnych. Zajęcia dla najmłodszych przebiegają w taki sposób, że na początku dzieci dowiadują się, jak wygląda zestaw perkusyjny i jak należy trzymać pałki. Są to kwestie zupełnie podstawowe, ale bez wiedzy w tym temacie trudno pójść dalej. Później rozpoczynają się ćwiczenia rytmiczne, bardziej praktyczne. Z czasem dziecko uczy się grać konkretne partie muzyczne. Nauka w domu kultury ma tę zaletę, że jest tania. Jest to raczej rozwiązanie na początek, kiedy pociecha nie jest jeszcze pewna, czy ten instrument jest dla niej i po prostu chce spróbować na nim grać.

Dla wielu osób spełnieniem marzeń jest gra na perkusji. Nauka może też odbywać się w szkole muzycznej i to niezależnie od wieku początkującego muzyka. W szkole muzycznej odbywają się regularne zajęcia, co sprawia, że osoba do niej uczęszczająca jest niejako ‘zmuszona’ do tego, aby intensywnie ćwiczyć. Pod koniec semestru są zaliczenia, do których również trzeba się przygotować. 

Lekcje gry na perkusji mogą być też indywidualne, czyli pobierane u doświadczonego muzyka, który jest w stanie dobrze przekazać swoją wiedzę. Spora grupa osób uważa, że ta droga przynosi największy rozwój. Wynika to z pewnością z faktu, że jeśli nauczyciel poświęca podczas zajęć całą uwagę jednemu uczniowi, jest w stanie więcej mu pokazać i dostosować program nauczania do jego poziomu. Bezpośredni kontakt z uczniem daje też nauczycielowi możliwość korygowania pojawiających się błędów na bieżąco. To zmniejsza ryzyko, że osoba grająca wyrobi w sobie nieodpowiedni nawyk, którego często później trudno się pozbyć. Prywatne lekcje mają też tę zaletę, że można wybrać, z kim chce się uczyć. Jeśli dana osoba nie będzie spełniała Twoich, jako ucznia, oczekiwań, możesz znaleźć kogoś innego. Masz też możliwość niejako dopasowania się z nauczycielem pod względem lubianej muzyki. 

Swego rodzaju nowością są lekcje gry na perkusji udzielane online np. przez Skype czy inny darmowy komunikator wideo. Doświadczeni perkusiści często decydują się na tę formę zarobku, chcąc jednocześnie przekazywać zdobyte doświadczenie i wiedzę dalej. Ten rodzaj zajęć jest jednak polecany bardziej zaawansowanym muzykom, tym osobom, które już znają podstawy i potrzebują wsparcia w dalszym rozwoju.

Obecnie można zauważyć, że na rynku pojawia się coraz więcej płatnych kursów z różnych dziedzin, w tym z gry na instrumentach. Skorzystać z nich może każdy, niezależnie od tego, gdzie mieszka. To idealna opcja dla tych, którzy w pobliżu nie mają żadnej szkoły ani dostępu do nauczyciela. W Internecie nie brakuje też darmowych materiałów, najczęściej w formie filmów udostępnianych na YouTube. Chcąc nauczyć się grać, można też korzystać z książek i płyt DVD, choć widać, że ta forma przyswajania wiedzy staje się coraz mniej popularna. 

Jak więc powinna wyglądać nauka gry na perkusji dla dorosłych czy dla dzieci? Nie ma jednej słusznej drogi. Każdy z przedstawionych sposobów przyswajania wiedzy ma swoje zalety, ale też pewne wady. Są osoby, które potrzebują dodatkowej motywacji np. w postaci zaliczeń w szkole muzycznej albo lekcji z wymagającym nauczycielem. Zdarzają się i tacy, którzy są na tyle zdeterminowani, że bez osoby z zewnątrz potrafią zachować regularność ćwiczeń i stale dbają o swój rozwój. To indywidualna kwestia. Samodzielna nauka (na bazie materiałów dostępnych w Internecie) na pewno będzie łatwiejsza dla osoby dorosłej, aniżeli dla dziecka.

Nauka gry na perkusji – przydatne wskazówki 

Są pewne wskazówki, po których zastosowaniu nauka gry na perkusji elektronicznej stanie się przyjemniejsza, a co najważniejsze, przyniesie lepsze efekty. Doświadczeni muzycy zachęcają do tego, aby od początku nauki korzystać z metronomu. To urządzenie, które podaje dokładne tempo utworu muzycznego. Perkusista odgrywa kluczową rolę w zespole. To na nim ciąży odpowiedzialność utrzymania rytmu w piosence. Metronom można kupić już za kilkadziesiąt złotych, choć tak naprawdę nie trzeba wydawać ani złotówki, aby zacząć z niego korzystać. Na początek można po prostu pobrać aplikację na telefon lub korzystać z metronomu dostępnego na stronie internetowej.

Kluczową kwestią jest też odpowiednia organizacja nauki. Jeśli nie jesteś fanem planowania, postaraj się trochę zmienić swoje nastawienie. Wprawdzie chcąc grać tylko dla zabawy, bez planów na występowanie na scenach, nie musisz przywiązywać do tego aż tak dużej wagi. Jeśli jednak zależy Ci na rozwoju, a o grze na perkusji myślisz, jak o czymś, co w przyszłości będzie dużą częścią Twojego życia, musisz być regularny. Trudno jednak zachować systematyczność, nie planując czasu na grę w ciągu dnia czy tygodnia. Osoby, które stosują się do planu, zwykle osiągają lepsze efekty i szybciej się rozwijają. Muzycy zachęcają też do tego, aby poświęcać dużo czasu na naukę gry w wolnym tempie. To pozwala nauczyć się grać równo i precyzyjnie. Najlepiej ćwiczyć codziennie, nawet krótko, niż tylko od czasu do czasu.

Aby się rozwijać i móc korzystać z różnych materiałów do nauki, powinieneś też poznać nuty na perkusje. Są one proste, więc ich przyswojenie nie powinno Ci zająć bardzo dużo czasu. Znajomość nut pozwoli Ci korzystać z wielu źródeł do nauki. Jest więc większa szansa na to, że znajdziesz cenne materiały, które rzeczywiście przełożą się na Twój postęp w grze. Perkusja elektroniczna nie jest łatwym do nauki instrumentem. Nie tylko na początku, ale też później, warto nagrywać siebie podczas ćwiczeń. W ten sposób będziesz w stanie sprawdzić, jakie błędy popełniasz. Dodatkowo takie zapiski stanowią motywację, bo po kilku tygodniach czy miesiącach możesz łatwo sprawdzić, jaki postęp zrobiłeś. Przed każdym ćwiczeniem musisz też pamiętać o rozgrzaniu dłoni. Jeśli o tym zapomnisz, wybijanie rytmu okaże się bardziej męczące, a intensywne ćwiczenia mogą nawet doprowadzić do kontuzji. Równie ważne jest to, aby perkusja do grania była dostosowana do Twoich potrzeb, miała wszystkie potrzebne akcesoria i funkcje, na których Ci zależy.

Jak granie na perkusji wpływa na nasz mózg?

Nie jesteś pewien, czy gra na perkusji jest dla Ciebie? Wciąż szukasz argumentów, które Cię do tego przekonają? Możliwe, że do rozpoczęcia nauki zmotywują Cię badania przeprowadzone na Uniwersytecie Ruhry w Bochum (Niemcy). Badacze zauważyli, że koordynacja ruchowa osób grających na perkusji jest zdecydowanie lepsza od tych, którzy tego nie robią. Wykorzystując techniki obrazowania MRI pozwalające na wgląd w strukturę mózgu i zachodzące w nim funkcje, przeprowadzono badania. Zaproszono do nich profesjonalnych perkusistów, a także osoby niezwiązane z tą aktywnością. U perkusistów grających na instrumencie już od wielu lat i regularnie ćwiczących zauważono różnice w strukturze mózgu łączącej dwie półkule. Muzycy mieli mniej włókien nerwowych w przedniej części ciała modzelowatego, natomiast były one grubsze. Autorzy badania udowodnili, że u muzyków zachodzi szybsza wymiana informacji pomiędzy półkulami. Ciekawe okazało się również to, że podczas wykonywania zadań motorycznych mózgi perkusistów były mniej aktywne, a mimo to bardziej wydajne od mózgów osób stanowiących grupę kontrolną.

 

Czy gra na perkusji jest trudna?

Częstym pytaniem zadawanym przez osoby chcące grać na perkusji jest to, czy nauka jest bardzo trudna. Można powiedzieć, że jest to kwestia indywidualna. Wiele zależy od predyspozycji danej osoby, jej zapału i systematyczności. Na forach i grupach internetowych skupiających muzyków można znaleźć wiele dyskusji w tym temacie. Sporo użytkowników twierdzi, że jeśli dana osoba czuje rytm, potrafi go wybijać, a dodatkowo to lubi, ma dużą szansę powodzenia. Jednocześnie muzycy wskazują, że perkusja jest o tyle trudna do nauki, że często nie widać szybko efektów.

Ponadto trzeba wydawać sporo pieniędzy na zakup sprzętu. Zwykle jest to ponad 1000 zł i dotyczy to zakupu używanego instrumentu. Pamiętaj, że niezależnie od wieku i płci masz szansę, aby nauczyć się grać. Kiedyś np. dziewczyna, która gra na perkusji była bardzo rzadkim widokiem, obecnie wiele kobiet stawia właśnie na ten instrument.

 

 

Ostatnio aktualizowane: 13.08.22

 

Uważa się, że lata 80. to czas wielu przełomów w muzyce. To wtedy pojawiły się lub intensywnie rozwinęły gatunki, których słuchamy do tej pory. Poza tym to właśnie w tym okresie na scenie pojawili się artyści, o których obecnie mówi się, że są legendami. Ciekawi Cię, jak wyglądały muzyczne lata 80.? W takim razie polecamy Ci nasz artykuł, w którym znajdziesz wiele ciekawostek.

Lata 80. – muzyka i jej rozwój

Lata 80. to głównie muzyka do tańczenia. Często mówi się, że była to dekada pełna tandety i kiczu, w teledyskach i na scenie królowały nietypowe fryzury i stroje, charakterystyczne są dla niej również nieoczywiste połączenia kolorów oraz wszechobecny błysk. Niemniej jednak wykonawcy lat 80. stworzyli piosenki, które teraz pojawiają się na niemal każdej imprezie i znają je wszyscy, dlatego są określane mianem utworów ponadczasowych.

Wyróżnione epoki w muzyce to:

Starożytność,

średniowiecze,

renesans,

barok,

klasycyzm,

romantyzm,

czasy współczesne.

Ostatnia z wymienionych epok jest prawdopodobnie najbardziej różnorodna pod względem powstających gatunków i stylów. To nie tylko ekspresjonizm, impresjonizm, sonoryzm, bruityzm, neoklasycyzm czy serializm, ale również np. muzyka elektroniczna, dla której lata 80. były niemal przełomowe. We wczesnych latach tej dekady coraz mniej osób słuchało zwykłego disco, za to bardzo popularne stały się takie gatunki jak: Italo disco, post-disco czy dance-pop. W latach 80. pojawiła się również tzw. nowa fala, adult contemporary, smooth jazz i quiet storm. Dużym zainteresowaniem wciąż cieszył się rock, a intensywnie rozwijał pop.

Lata 80. – muzyka disco

Nierzadko słyszy się, że lata 80. to głównie muzyka disco. Jednak mowa tu o przede wszystkim o wcześniej wspomnianych stylach, czyli:

• Italo disco – włoska, dyskotekowa muzyka elektroniczna, dla której lata 80. były czasem największego rozkwitu. Termin ‘italo disco’ pojawił się w roku 1983, wcześniej ten typ muzyczny określano mianem ‘Spaghetti-Dance’. Pod koniec dekady popularność tej muzyki stopniowo malała, a w połowie lat 90. całkowicie zniknęła. Jednak po 2007 roku ponownie zaczęto promować italo disco w mediach.

• Euro disco – podgatunek disco, który jest też stylem w muzyce pop. Jego początki sięgają lat 70., niemniej jednak najszybszy rozwój przypada na lata 80. To muzyka dancingowa pochodząca z Europy (jednak italo disco to osobny podgatunek), a jej charakterystyczną cechą jest wykorzystywanie syntezatora. Elementy euro disco wykorzystywano w muzyce dance w Polsce w latach 90.

• Post-disco – gatunek muzyki elektronicznej, który powstawał w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Wykorzystywano w nim kilka instrumentów: Syntezatory, keyboardy, samplery i automaty perkusyjne, zastosowanie znajdował również sekwencer.

• Dance-pop – gatunek powstał w Stanach Zjednoczonych, a można go rozpoznać po prostej, popowej strukturze połączonej z szybkim tempem i melodią z beatem dance. Co ciekawe, największą popularność zdobył on w latach 90. Dance-pop jest przeznaczony głównie do komercyjnych stacji radiowych, jednak nie mogła się bez niego obejść także żadna dyskoteka. Lata 80. to okres, kiedy ten gatunek nie cieszył się tak dużym zainteresowaniem.

 

 

Lata 80. – muzyka rockowa

Dla muzyki rockowej lata 80. były przełomem, gdyż w tym okresie została ona precyzyjniej zdefiniowana oraz podzielona na podgatunki.

To wtedy pojawił się lub powrócił:

• Hard rock, heavy metal oraz glam metal – od 1983 roku odradzała się muzyka hard rockowa, a wszystko za sprawą takich zespołów jak: Guns N ‘Roses, Kiss, Van Halen czy Aerosmith. Pod koniec lat 80. do tego grona dołączyła też brytyjska grupa Queen, która wydała wówczas album ‘The Miracle’. Przez całą dekadę zainteresowaniem cieszył się również heavy metal i jego przedstawiciele: Ozzy Osbourne, Iron Maiden, Judas Priest, Whitesnake oraz Dio. Pojawił się też glam rock, ponadto rozwijał się rock stadionowy.

• Rock alternatywny – w latach 80. gatunek ten traktowano głównie jako zjawisko undergroundowe, jednak zdarzały się sytuacje, kiedy alternatywne utwory stawały się przebojami. Rozwijał się on za sprawą różnych zespołów: REM, Violent Femmes, The Feelies, Pixies oraz Sonic Youth. Pod koniec dekady muzyczną scenę zdominowały grupy skupiające się na stosunkowo nietypowych stylach, czyli: Noise rock, ekscentryczny alternatywny pop, wczesny grunge oraz rock industrialny.

• Hardcore punk – rozwijał się głównie do połowy lat 80., później zdominowała go tzw. nowojorska scena hardcore (New York hardcore). Jednak w okresie tym pojawiło się kilka popularnych zespołów, np. Green Day czy Operation Ivy.

Dla muzyki rockowej i jej podgatunków lata 80. nie były łatwe. Wielu artystów cieszących się sławą w latach 60. i 70. zniknęło ze sceny, gdyż trudno im było dostosować się do nowych trendów (niektórzy wyraźnie się temu sprzeciwili). To m.in. Bob Dylan, The Rolling Stones czy Neil Young. Wymienieni artyści co prawda wydawali nowe albumy, jednak spotykały się one głównie z krytyką. Dużym problemem dla muzyków była też stacja MTV, która zwracała uwagę przede wszystkim na młodość, showmanów i dobry wygląd.

 

Muzyka elektroniczna w latach 80.

Lata 80. to okres, gdy muzyka na imprezę była grywana głównie na instrumentach elektronicznych. Zyskała ona popularność, ponieważ dominowała w klubach nocnych, dyskotekach i na scenie rave. Na początku dekady pojawił się house, a inspiracją dla tego gatunku stały się funkowe odmiany disco oraz soul. Muzyka ta szybko została uznana za fenomen, podobnie jak techno, którego powstanie przypisuje się kilku muzykom chodzącym do tej samej szkoły w Belleville High w stanie Michigan. Byli to: Juan Atkins, Kevin Saunderson, Derrick May oraz Eddie Fowlkes.

Lata 80. i muzyka R&B

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że to w latach 80. powstała współczesna muzyka R&B. W tych czasach zaczęto dodawać do niej elementy nawiązujące do innych gatunków: Soulu, hip-hopu, funku, a nawet bity przypominające disco. To sprawiło, że R&B zaczęło być postrzegane jako ciekawa muzyka do słuchania. Lata 80. to również czas, gdy pojawił się quiet storm wykonywany w romantycznym, łagodnym stylu inspirowanym jazzem. Wówczas pisano, że jest to odpowiedź R&B na takie gatunki jak soft rock i adult contemporary.

 

Lata 80. – muzyka zagraniczna country i pop

Na początku lat 80. na scenie country dominowali artyści inspirujący się popem, to m.in. Dolly Parton, Kenny Rogers czy Anne Murray. W połowie dekady country-pop nieco znudził się słuchaczom, a w 1985 roku w jednym z artykułów w ‘New York Times’ stwierdzono nawet, że muzyka country umarła. Jednak rok później pojawili się wykonawcy, którzy udowodnili, że była to nieprawda. Wrócili oni do tradycyjnych brzmień country, a byli to: Dwight Yoakam, Randy Travis, Holly Dunn i Ricky Van Shelton. Powstawały też nowe zespoły, które szybko zyskały popularność, np. Alabama czy The Statler Brothers.

Lata 80. to nowa muzyka instrumentalna, R&B, odrodzone country, a także narodziny wielu gwiazd popu uznawanych obecnie za prawdziwe ikony. To m.in. Madonna, Michael Jackson czy Whitney Houston. W tej dekadzie muzyka popowa szybko rozwijała się zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i Europie. Duży sukces odnieśli: Phil Collins, Bonnie Tyler, Boy George i Culture Club, a także Wham! z Georgem Michaelem. Ponadto z szeroko pojmowanego gatunku określanego mianem ‘new wave’ wyłonił się synthpop, czyli forma muzyki pop, w której dominują syntezatory.

 

Lata 80. – polska muzyka

Według nastolatków lata 80. w Polsce to stara muzyka, która nawiązuje głównie do trudnych czasów PRL-u. Jest w tym sporo prawdy, ale należy mieć na uwadze, że w tym okresie na scenie pojawili się artyści uznawani za kultowych.

Słynne polskie zespoły lat 80. to:

Perfect,

Lady Pank,

Maanam,

Kombi,

Obywatel GC,

TSA,

Lombard,

Republika,

Dżem,

Rezerwat,

Kult,

Bajm,

Budka Suflera,

KSU,

Sztywny Pal Azji.

W latach 80. w naszym kraju wyjątkowo dużą popularnością cieszyła się muzyka rockowa. Artyści chętnie eksperymentowali z brzmieniem i sięgali po nowe instrumenty muzyczne, jak np. perkusja elektryczna. Jednak w tym okresie powstał też inny, znany do dziś gatunek, czyli disco-polo (choć bardziej zaczęto interesować się nim w kolejnej dekadzie). W utworach polskich artystów bardzo często słyszalny jest wyraz sprzeciwu wobec władzy oraz pragnienie wolności, ale polskie lata 80. to też nostalgiczne piosenki o miłości. Dla wielu osób dekada ta była najlepszym okresem dla muzyki w naszym kraju, gdyż właśnie wtedy pojawiły się najbardziej znane zespoły, a także wokaliści i wokalistki, w tym: Izabela Trojanowska, Czesław Niemen, Maryla Rodowicz i Urszula.

 

Najpopularniejsze zagraniczne zespoły lat 80.

Tak naprawdę trudno jest wymienić wszystkie znane zespoły muzyczne lat 80. zza granicy, tym bardziej że reprezentowały one różne gatunki.

Bardzo dużą popularnością cieszyły się grupy:

ABBA,

Bee Gees,

Depeche Mode,

Roxette,

Europe,

Queen,

Modern Talking,

Alphaville,

Boney M.,

Bad Boys Blue,

Wham!,

Simply Red,

The Police,

AC/DC,

The Cure,

Duran Duran,

Eurythmics.

 

Znani piosenkarze i piosenkarki lat 80.

Dla piosenkarzy i piosenkarek cieszących się popularnością w latach 80. bardzo dużą inspiracją była przede wszystkim muzyka pop. Jednak ich utwory często dotyczyły ważnych kwestii, przykładowo nierówności społecznych.

Za najbardziej wybitnych wykonawców lat 80. uznawani są:

Michael Jackson,

Madonna,

Prince,

Whitney Houston,

Tina Turner,

Paula Abdul,

Cyndi Lauper,

Sandra,

Belinda Carlisle,

Blondie,

Bonnie Tyler,

George Michael,

Stevie Wonder,

Roy Orbison,

David Bowie,

Bryan Adams,

Donna Summer,

Eric Clapton,

Kylie Minogue,

Elton John,

Paul McCartney,

Kate Bush,

Billy Idol,

Joe Cocker,

Janet Jackson,

Diana Ross,

Lionel Richie.

 

Największe przeboje lat 80.

W latach 80. pojawiło się wiele piosenek, które stały się niezapomnianymi przebojami. Do dziś często są emitowane przez stacje radiowe, a teledyski możemy oglądać zarówno w Internecie, jak i w telewizji.

Najsłynniejsze hity stworzone przez piosenkarzy, piosenkarki i zespoły lat 80. to m.in.:

‘Thriller’ – Michael Jackson,

‘Girls just wanna have fun’ – Cyndi Lauper,

‘Call me’ – Blondie,

‘Radio Ga Ga’ – Queen,

‘Take on me’ – A-ha,

‘Uptown girl’ – Billy Joel,

‘Never ending story’ – Limahl,

‘Gimme! Gimme! Gimme’ – ABBA,

‘Cheri, cheri lady’ – Modern Talking,

‘Heaven is a place on earth’ – Belinda Carlisle,

‘Forever young’ – Alphaville,

‘Take my breath away’ – Berlin,

‘Wake me up before you go-go’ – Wham!,

‘Time after time’ – Cyndi Lauper,

‘Africa’ – Toto,

‘Billie Jean’ – Michael Jackson,

‘I just called to say I love you’ – Stevie Wonder,

‘Sweet dreams’ – Eurythmics,

‘What’s love got to do it’ – Tina Turner,

‘La isla bonita’ – Madonna,

‘Total eclipse of the heart’ – Bonnie Tyler,

‘The final countdown’ – Europe,

‘Heaven’ – Bryan Adams,

‘The look’ – Roxette,

‘Jump’ – Van Halen,

‘Livin’ on my own’ – Freddie Mercury,

‘Englishman in New York’ – Sting,

‘Another one bites the dust’ – Queen,

‘Eye of the tiger’ – Survivor.

Jakich polskich piosenek z lat 80. chętnie słuchamy do dziś?

To np.:

‘Black and white’ – Kombi,

‘Papierowy księżyc’ – Halina Frąckowiak,

‘Iść w stronę słońca’ – 2 plus 1,

‘Dmuchawce, latawce, wiatr’ – Urszula,

‘Nie ma wody na pustyni’ – Bajm,

‘Jolka, Jolka, pamiętasz’ – Budka Suflera,

‘Szklana pogoda’ – Lombard,

‘Cykady na cykladach’ – Maanam,

‘Mniej niż zero’ – Lady Pank,

‘Nie płacz, Ewka’ – Perfect,

‘Nie pytaj o Polskę’ – Obywatel GC,

‘Psalm stojących w kolejce’ – Krystyna Prońko,

‘Co mi Panie dasz’ – Bajm,

‘Biała flaga’ – Republika,

‘Krakowski spleen’ – Maanam,

‘Wszystko, czego dziś chcę’ – Izabela Trojanowska.

Warto pamiętać, że w latach 80. XX wieku bardzo dużo wydarzyło się nie tylko w muzyce. W tej dekadzie doszło m.in. do zamachu na Johna Lennona, katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zamachów na Ronalda Reagana i papieża Jana Pawła II czy bojkotu igrzysk olimpijskich w Moskwie przez państwa kapitalistyczne. To również okres, kiedy upowszechniła się telewizja satelitarna i domowa konsola do gier. Ponadto w latach 80. powstał pierwszy telefon komórkowy.