Ostatnio aktualizowane: 04.08.20

 

Ksylofon, czyli sztabkowy instrument zaliczany do idiofonów uderzanych, nie cieszy się bardzo dużą popularnością. Początkowo wykorzystywano go do tworzenia muzyki ludowej, ale w XIX wieku stał się częścią sekcji perkusyjnych w orkiestrach. Niektórzy muzycy grający na ksylofonie zyskali miano wirtuozów. Ich sylwetki przedstawiamy w poniższym artykule.

 

George Hamilton Green

Jednym z najbardziej znanych ksylofonistów jest George Hamilton Green, żyjący na przełomie XIX i XX wieku. Był on także kompozytorem oraz rysownikiem, urodził się w 1883 roku w amerykańskim mieście Omaha w stanie Nebraska. Już od najmłodszych lat artysta wykazywał zainteresowanie muzyką, jako 4-latek grał na pianinie, a później zmienił instrument na ksylofon. Kiedy miał 11 lat, zaczęto mówić, że jest to najlepszy ksylofonista na świecie. Wpływ na to miała technika gry mężczyzny oraz sposób interpretacji utworów innych wykonawców. Muzyk stworzył kilka własnych kompozycji, wydał również książkę do nauki gry na ksylofonie, po którą chętnie sięgali nauczyciele z całego kraju. Od 1917 roku George Hamilton Green był zatrudniony w firmie Edison Company i razem ze swoimi braćmi stał się ekipą dźwiękową do trzech pierwszych kreskówek Walta Disneya.

Red Norvo

Amerykański artysta Red Norvo (znany jako Mr. Swing) sprawił, że ksylofony, marimba oraz wibrafony stały się instrumentami wykorzystywanymi w muzyce jazzowej. Jego kariera muzyczna rozpoczęła się w 1925 roku, kiedy zaczął występować z zespołem The Collegians. Mężczyzna nagrywał utwory z wieloma artystami, takimi jak Frank Sinatra czy Billie Holiday. Co ciekawe, wystąpił on nawet w filmach (grając samego siebie): Ocean 11 i Screaming Mimi. Artysta nagrywał płyty i koncertował przez wiele lat. Przeszedł na muzyczną emeryturę po udarze mózgu, którego doznał w połowie lat 80. (choć już wcześniej zaczął mieć problemy ze słuchem). Najbardziej znane kompozycje artysty to: Congo Blues, Dance of the Octopus, Decca Stomp, Hole in the Wall i Bughouse.

 

Teddy Brown

Teddy Brown to pochodzący ze Stanów Zjednoczonych artysta, który grał nie tylko na ksylofonie, ale też innych instrumentach z sekcji perkusyjnej. Często porównywano go do Paula Whitemana, amerykańskiego dyrektora orkiestry, kompozytora i skrzypka. W 1926 roku, w wieku 26 lat Teddy Brown wyjechał do Londynu, a rok później grał w Café de Paris z założoną przez siebie orkiestrą. Jego instrumentem był wykonany na zamówienie 5-oktawowy ksylofon marki Besson (miał o jedną oktawę więcej niż standardowe modele). Mężczyzna pojawił się w filmie Alfreda Hitchcocka, Elstree Calling. Od 1931 roku artysta grał też w radiu i występował w wielu miastach. Miał nadwagę, jego masa ciała wynosiła ok. 180 kg. Mimo to muzyk był uważany za bardzo zwinnego, często tańczył w czasie gry na ksylofonie. Zmarł w wieku 46 lat na atak serca, po koncercie w The Wolverhampton Hippodrome.

 

Michał Józef Guzikow

Ksylofonista Michał Józef Guzikow pochodził z rodziny żydowskiej, urodził się w mieście Szkłów (obecnie leżącego na terenie Białorusi). Początkowo grał on na flecie, podobnie jak jego ojciec. Jednak ze względu na problemy z płucami mężczyzna musiał znaleźć inny instrument do gry. W 1831 roku skonstruował własny ksylofon z drewna i słomy. To dzięki niemu artysta mógł rozwijać swój talent i zyskać sławę, w 1834 roku zaczął koncertować w Moskwie, Kijowie i Odessie. W ostatnim wspomnianym mieście usłyszał go polski skrzypek Karol Lipiński, który pomógł mu w odbyciu trasy koncertowej na terenach Europy Zachodniej. Michał Józek Guzikow cieszył się bardzo dużą popularnością m.in. w Paryżu. Zmarł w 1937 roku w Akwizgranie z powodu gruźlicy i zmęczenia związanego z długimi podróżami.

Harry Breuer

Do grona wirtuozów ksylofonu zaliczany jest również pochodzący ze Stanów Zjednoczonych Harry Breuer. Urodził się on w 1901 roku w Nowym Jorku, początkowo uczył się grać na skrzypcach. W szkole średniej artysta zmienił je na ksylofon. Zyskał on dużą sławę, występował m.in. podczas najważniejszych audycji radiowych w latach 20. i 30., nagrywał również dla Warner Bros (przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją filmów, muzyki i programów telewizyjnych). W latach 50. mężczyzna nagrał kilka płyt, jego debiutem był album Mallet Magic. W 1980 roku Harry Beuer pojawił się w Galerii Sław Towarzystwa Artystycznego Percussive, ale nadal kontynuował karierę muzyczną. 6 lat później wydał album Mallets in Wonderland. Muzyk zmarł w 1989 roku w swoim rodzinnym mieście. Jego najbardziej znane utwory to: Saturn Ski Jump, Space Express, Moog Foo Young, Minute Merengue, Paris 2079 oraz Bumble Bee Bolero.

 

Alex Jacobowitz

Alex Jacobowitz to amerykański artysta koncertowy, a także wykonawca uliczny. Gra on zarówno na ksylofonie, jak i marimbie. W latach 80. i 90. mężczyzna występował w Nowym Jorku, m.in. w New York Hilton, Central Parku i Metropolitan Museum of Art. W 1991 roku artysta przeniósł się do Europy, obecnie mieszka w Berlinie. Jego repertuar to muzyka klasyczna, a także tradycyjna muzyka żydowska. Mężczyzna jest laureatem nagrody Meet the Composer, wygrał też kilka muzycznych konkursów: w Montrealu, Lucernie, Ludwigsburgu oraz Osnabrück.

 

 

Subskrybuj
Notify of
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments